HiFi در ایران

HiFi در ایران

دوشنبه 11 سپتامبر 2006
/ / /

یه سوال اساسی هست اونم اینکه آیا تو ایران های فای به اندازه هزینه ای که میبره برای ما مفرح هست یا نه؟

باید بگم یه مساله اساسی هست که باید در نظر گرفت، اونم اینه که ما به چه موسیقی هایی گوش میدیم و چقدر در روز وقتمون صرف شنیدن میشه. با توجه به کیفیت پایین ضبط صدا در ایران و متنوع نبودن رکوردها بخاطر محدودیت ها اگه ما فقط علاقه مند به موسیقی وطنی هستیم (چه سنتی و چه پاپ) باید بدونیم شنیدن این رکوردها حتی در دستگاه های رفرنس هم جذابیت چندانی نداره و من ترجیح میدم برای موسیقی وطنی هزینه بالا ندهم. (البته رکوردهای خوب هم هست و قصد ندارم همه رکوردها رو زیر سوال ببرم)

ببینید، صدا عکس همون مسیری که از سورس(مثلا سی دی) تا گوش ما طی میکنه از لحظه صدابرداری تا ساخت سورس هم طی میکنه و همه پارامترهای دخیل روی کیفیت نهایی سورس تاثیر گذارند و برای همینه وقتی به یک سی دی با کیفیت گوش میدهید احساس میکنید سیستمتون ارتقا پیدا کرده. پس نباید انتظار داشت یک سیستم صوتی خوب یک رکورد بد رو خوب و شنیدنی پخش کنه. دقیقا مثل حالتی هست که شما یک نوار ویدیویی بی کیفیت رو با یک پلاسمای بزرگ و با کیفیت ببینید.

اما اگر به موسیقی کلاسیک، جاز، راک و غیره علاقه مندید و میتونید در مدت زمان زیاد اونها رو گوش بدید و لذت ببرید میشه گفت سیستم صوتی خوب بکارتون میاد، البته اگه دسترسی خیلی راحتی به سورس اصلی اونها داشته باشید.

هر سی دی اصل خارجی قیمتی معادل ۱۵تا ۳۰ دلار داره و بهتره حتما از کشورهایی مثل انگلیس و آمریکا تهیه بشه. نسخه های تقلبی رکوردها تو جاهایی مثل دوبی هم زیاده پس دقت کنید از کجا خرید میکنید.

نتیجه اینکه سیستم خوب سورس خوب میخواد و اگه سورس خوب ندارید بهتر پولهاتون رو جای دیگه خرج کنید.

Post a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*