یک روز خوب پاییزی در کنار مهندس پوینده عزیز

یک روز خوب پاییزی در کنار مهندس پوینده عزیز

جمعه 25 سپتامبر 2009
/ / /

امروز صبح به اتفاق آقای میرزایی مهمان مهندس پوینده عزیز بودیم و خبرهای خیلی زیادی اونجا بود. مهندس ما تغییراتی داده بودند که مهمترین اونها ورود یک سورس آنالوگ بود . مقایسه ای بین دیجیتال و آنالوگ داشتیم که خیلی جالب بود. سیستم دمو به شرح زیر بود :

Accuphase DP-80 DC-81 Transport/DAC

Accuphase DP-100 Super Audio CD transport
Accuphase DC-101 Digital Processor (DAC)
Clear Audio Innovation Turntable

Roksan Xerxes Turntable
Roksan Artemiz Tonearm
Roksan Shiraz Cartridge

AKAI 4000DS mkII Tape Deck
Revox A-77 mkIII Tape Deck

Air Tight ATC-2 Pre Amplifier
Accuphase C-280L Pre Amplifier
Audio Note M3 Pre Amplifier

Air Tight ATM-211 Single Ended Power Amplifier
Accuphase A-50v Power Amplifier
Audio Note Ankoru Single Ended Amplifier

Wilson MAXX 3way Loudspeaker
Infinity IRS Epsilon loudspeaker

Accuphase PS-1200V AC ReGenerator

Accuphase DG-38 Equalizer

Accuphase T-109 Tuner

Van den Hul The First Interconnect
Van den Hul The Third Speaker Cable

Transparent Audio Reference Interconnect
Transparent Audio Reference Speaker Cable

قبلا هم مقایسه ای داشتم بین آنالوگ و دیجیتال در آوین آوا که میتونید بخونید و نوشته اون موقع رو با نوشته الانم مقایسه کنید.

آنالوگ اولین تفاوتش در Integrity صدا بود (همون مفهومی که من خیلی روش تاکید دارم و فکر میکنم تا حدی منظور Harry Pearson هم از Continuousness همینه) و یک حس به هم پیوستگی در میکرو Texture صدا بود که در دیجیتال به این شکل نبود.

دیجیتال در ماکرو مشکلی نداشت و حتی کمی Impressive تر بود اما Texture صداش حس و حالت لطیف و مخملی رو نداشت، انگار دیجیتال اون لایه حریر مانند ای که در صدا گوش رو نوازش میکنه از روی صدا برداشته بود و به همین دلیل صداش حس و حال آنالوگ رو نداشت.

آقای مهندس سلیم زاده قبلا در آوین آوا عبارتی رو برای تشریح آنالوگ در مقابل دیجیتال بکار برده بودند که خیلی جالب بود، اونم این بود که گفتند دیجیتال مصنوعی بنظر میرسه اما آنالوگ حالتی طبیعی داره و فکر میکنم دقیقا دیجیتال چنین حالتی رو تداعی میکنه.

البته من اضافه کنم به نظر میرسه مشکل Texture صدای دیجیتال اگر در استودیو همه کارها آنالوگ انجام بشه و کاری به کار صدا در حوزه دیجیتال (Stop Digital Madness) نداشته باشند و فقط در انتها روی دیجیتال ذخیره بشه بهتر میشه. افرادی مثل رومی و sax معتقدند به این شکل میشه از صدای دیجیتال چیز خیلی خوب هم شنید اما راستش من اونقدر از دیجیتال متنفرم که نمیتونم باور کنم حتی در بهترین حالت هم وضعیت مثل آنالوگ بشه. من تو دسته I hate Digital قرار میگیرم.

مشکل دیگه دیجیتال غیر از Integrity کم و وضعیت میکرو خراب، مساله تغییر شاخص در فرکانسهای بالاتر هنگام تغییر تونال صدا بود، وقتی سازی میرفت روی نت های بالاتر و با سرعت انرژی بیشتری رو میخواست در فرکانسهای بالاتر منتقل کنه صدا به هم میپیچید و در لحظاتی اون حالت به هم پیوستگی، راحت و آرامش رو از دست میداد و باعث میشد شنونده حس کنه جریان صدا حالتی Fluid و پیوسته و راحت نداره. این خطا خیلی اولش شنونده رو متوجه نمیکرد اما کم کم مغز اون حس راحت رو نداشت و در درازمدت ایجاد مشکل میکرد.

صدای آنالوگ یک احساس انبساط، راحتی ، جاری شدن و لذت رو میداد اما دیجیتال در جهت مخالف سعی میکرد شنونده رو به سمت خاموش کردن سیستم ببره ، دیجیتال با حس شنیداری همراه نبود اما آنالوگ چرا.

آنالوگ فرمتی هست که میکرو رو خراب نمیکنه و اگر برای سورس آنالوگ هزینه کنید ارزش داره چون با حفظ میکرو به سمت ماکرو بهتر میروید اما برای دیجیتال هزینه کردن بنظر اشتباهه چون هیچوقت حتی در بهترین حالتش اون چیزی که باید به شما بده رو نمیده.

خلاصه خیلی خوش گذشت و من از مهندس پوینده عزیز همین جا تشکر میکنم.

الان هم دارم میرم بلندگوی Sonus Faber Stradivari رو بشنوم ، جای شما رو خالی میکنم …

خوش باشید

Post a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*