عدم دسترسی به سایت

عدم دسترسی به سایت

جمعه 24 دسامبر 2010
/ / /

چند روزی بود که سایتم از دسترس خارج شده بود و خوشبختانه مشکل حل شد. به من دلیل این عدم دسترسی اعلام نشد و منم خیلی پیگیر نشدم دلیلش رو دقیقا دربیارم. فقط حدس میزنم اون مطلب آخری که در مورد فامیلمون که خواننده شده بود نوشتم و تو بخش کامنت ها عده ای ابراز احساسات کرده بودند (بقول یکی نظرات کارشناسی داده بودند 😀 ) باعث این موضوع شد.

وقتی این اتفاق افتاد فهمیدم چقدر این سایت رو دوست دارم و برام مهمه که همیشه برقرار باشه ، شاید تشبیه سایت به خونه تا حدی منظورم رو بیان کنه، وقتی دسترسی قطع میشه انگار در خونتون رو بروی شما میبندند. البته اضافه کنم بیشتر از 70 درصد خوانندگان این سایت حتی در زمان عدم دسترسی سایت رو میدیدند و این برام جالب بود!!

یک گوگل آنالایزر هم امروز نصب کردم که ببینم وضعیت بینندگان سایتم چطوره، گوگل سرویسهای خوبی میده و این سرویسش هم جالبه و اطلاعات رو خیلی بهتر از کنترل پنل در اختیارم قرار میده.

چیزی که برام جالبه اینه که کل بینندگان این سایت یک تعداد کاملا مشخص و ثابت هستند که چه من بیشتر مطلب بنویسم و چه کمتر و چه هر اتفاق دیگه ای بیفته این تعداد مشخص سایت رو هر روز چک میکنند.

من فکر میکنم بازدید دائمی از سایت ام نشانه خوب بودن مطالب یا بدردخورد بودنشون نیست و یه جورایی چون ما منبع فارسی زبان زیادی در زمینه های فای نداریم بالاخره مخاطب یک بار هم شده این سایت رو در روز چک میکنه.

رومی مطلبی در مورد صنعت صدا نوشته که جالبه بخونید :

http://www.goodsoundclub.com/Forums/ShowPost.aspx?postID=15277#15277

Somebody “MichaelV8” posted in Audio Sewers a question: “Did Stereophile essentially abandon classical music in the 1990’s?”

“Posted by MichaelV8 on December 22, 2010 at 07:47:14

Yes, is my take. They still employ Richard Lehnert, my favorite reviewer for the mag, but his articles are rarely published. Kal Rubinson I read for his multi-channel reviews, but they are basically skeletons. Not enough from either of these guys for me to renew my sub. Too bad.

This was just brought to mind on reading an article by Mortimer Frank in Fanfare, Vol. 32, No. 3.

“The death of High Fidelity and of its major competitor, Stereo Review, created a void that many have felt was impossible to fill. Stereophile, to which I contributed for several years, did so in part, but essentially turned its back on classical recording when it changed hands in the 1990s.”

http://www.audioasylum.com/audio/music/messages/18/180998.html

I do not know and frankly speaking do not care what happend with Stereophile on 90s. As far as I concern  if of all printed Stereophile magazines, along with their writers and staffers were burn in hell then nothing would change in my universe. However, the MichaelV8’s question has a side-effect. The side-effect is in the fact that audio publications and classical music has slightly different effect. I would like to revise MichaelV8’s position.

I would like to revise MichaelV8’s position as I feel he confused the cause and consequence. I do not feel that high-end audio industry abandon classical music but I feel that the as time goes by the audio that high-end audio industry embraces and cultivate is less and less suitable for classical music reproduction. As the result, it was a normal evolutionary process – the classical music faded out from industry aim. It is similar to parrots who learn to “speak” human words do not delegate the skills to their heirs as it is absolutely needless for this species.

In 60 Hi-Fi industry killed tone in audio. In 70s they killed dynamic range and bass.  In 80 they saturated audio with indifference. In 90s they fill audio with overtones and fake harmonics. In 2000s they separated the body of Sound into sonic particles and today an average industry-sponsored playback is enable to reproduce as conducing transition of a note from one instrument or voice to another. It is not wonder that classical music lost its appeal and interest being plays by the industry-sponsored audio.

In fact in today world there is a very interesting phenomena – very low-end audio,  literally mass-produced table radio that on can buy for $50 sound hugely more musical for classical repertoire then the mega-dollars playback ideas that the industry present as some kind of “advance audio”. From the place where I stand, only for this fact all that pompous  and pretentious industry dirt that runs the audio industry need to be clustered on the roof of a very toll building   and then throw from the roof with their stupid heads down. Their screaming while they fly will sound more musical then the audio they promote.

Rgs, Romy the Cat

2 Comments

  1. Heaven شنبه 25 دسامبر 2010 15:37

    آقا من عاشق کارهای نلسون پس شدم … پروژه های دی آی وایش رو که دارم دانلود میکنم تا ببینم میشه ساخت چیزیشو … بدجوری دنبالشم که یه اف پنج رو گیر بیارم برای خرید … البته تا شش ماه دیگه شاید قسمت شد کلا از ایران رفتیم و دیگه خریدنش برامون از حد آروز اومد بیرون

    من کلا سلیقه م  رفت به سمت آمپ های وات پایین با بلندگوهای های سنسیتیوتی و درایور کاغذی و پریهای پسیو و البته سورس دیجیتال فایلی … دیگه کلا طرف ترانسپورت توی قضیه باید حذف بشه با تمام مشکلاتش و قیمتهای نجومیش

  2. امیر حسین شنبه 25 دسامبر 2010 16:39

    وات پایین سنسیتیویته بالا درایور کاغذی
    موافقم کاملا
    فقط منو ببخشید بخاطر حذف بخشی از کامنتتون ، راستش میترسم دوباره در سایت تخته بشه

Post a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*