یادی از فريدون پوررضا

یادی از فريدون پوررضا

جمعه 20 جولای 2012
/ / /

http://www.ahangsaramag.com/index.php?option=com_content&view=article&id=4707:2012-04-12-15-13-44&catid=22:-&Itemid=141

پرواز ابدي آواز خوان گيلكي

موسيقي گيلان از حوالي دهه 30 شمسي، همواره محل فعاليت دو طيف اصلي بود كه دو شيوه متفاوت را براي كار خود برگزيده بودند: گروه اول، موسيقيداناني كه رويكردشان به سمت اصالت و سنت‌گرايي بود و مي‌كوشيدند تا آثاري منطبق بر ساختار فولكلور منطقه گيلان ارايه دهند و گروه دوم، موسيقيداناني كه تمايل داشتند با استفاده از پيشينه كهن موسيقايي گيلان، با جريان‌هاي روز همراه شوند و آثار مدرن‌تري را توليد كنند. «فريدون پور‌رضا» بدون شك مهم‌ترين چهره گروه اول طي نيم قرن اخير بود.

فريدون پوررضا خواننده فولكلوريك گيلان در سن 80 سالگي در رشت بدرود حيات گفت.

فريدون پوررضا در سوم مهر 1311 در لشت‌نشا متولد شد. تحصيلات ابتدايي را در مدرسه ناصر خسرو به پايان رساند و سپس در مغازه پدر به آرايشگري پرداخت. او از استادان آواز يونس دردشتي، سعادتمند قمي و غلامحسين بنان، آواز ايراني را آموخت و در سال 1333 كار تعزيه را به همراه علي به‌كيش آغاز كرد.

او در همان سال، نمايشنامه‌يي براي تئاتر و اجراي آن در سالن سينماي لشت‌نشا نگاشت.

شش سال بعد در آزمون خوانندگي راديو گيلان رتبه اول را كسب كرد و به طور رسمي به عنوان خواننده شروع به كار كرد. از ارديبهشت 1350 همكاري با تلويزيون را آغاز كرد و در همان سال به عنوان پژوهشگر آواهاي بومي و با همراهي مشاهير فرهنگي و هنري ايران به لندن سفر كرد.

پوررضا در سال 1367 همكاري‌اش را با اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامي گيلان به عنوان كارشناس موسيقي آغاز و در همان سال كنسرتي را در رشت برگزار كرد. از آن تاريخ به بعد، به ترتيب در شيراز، همدان، آلمان، رشت و تهران به اجراي برنامه و كنسرت پرداخت. دو كاست «مي گيلان» و «گيله لو» آثار بعد از انقلاب اوست.

در سال 1379 تيتراژ و متن سريال «پس از باران» را اجرا و يك سال بعد، مقام اول موسيقي در فيلم و سريال‌هاي كشور را از آن خود كرد.

فريدون پوررضا برداشي متفاوت از موسيقي فولكلور ارائه داده است. او از ملودي‌هاي ديلمان، گالش و گيلك در اين راه استفاده كرد و با تحقيق در زمينه موسيقي، ‌بسياري از ظرفيت‌هاي موسيقي گيلان را رشد داد و به گيلان و ايران معرفي كرد. از ديگر فعاليت‌هاي او مي‌توان به چاپ مقالات تحقيقي در فصلنامه «گيلان‌نامه» و ديگر جرايد، همكاري با جهانگير اشرفي و دكتر علي عبدلي در گردآوري «موسيقي گيلان و مازندران»، و تاليف كتاب ارزشمند «موسيقي فولكلوريك گيلان» اشاره كرد.

Post a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*