آکوستیک Acoustic

نقد گذشته شماره 4

پنجشنبه 18 جولای 2013
/ / /

این مطلب هم 21 شهریور 85 نوشته شد.

اهمیت آکوستیک :

اهمیت آکوستیک

|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||

نظر من اینه اگه آکوستیک ندارید (مثلا تو خونه بابا هستید و نمیگذارند از این کارها بکنید) بیخیال شوید.
اساس استفاده از های فای یک محیط خوب هست چون اتاق پر بازگشت به شما صدا نمیده و از نظر من آکوستیک مثل یک کامپوننت نیست که بهتر یا بدتر بودنش روی صدا تاثیر محدودی بگذاره. آکوستیک بستر انتشار موج صوتی است و مهمترین عامل در مساله صدا.
اگه حتی صدای یک ضبط کوچک رو در محیطی ایده ال شنیده باشید اون صدا رو به شنیدن بهترین سیستم در محیطی غیر ایده ال ترجیح میدهید.
هر چقدر تاکید کنم باز هم احساس میکنم کم هست و فکر میکنم شما خیلی این موضوع رو جدی نمیگیرید. اکثر کسانی رو که دیدم، حتی با سیستمهای خیلی گران به این مساله توجه نمیکنند و فکر میکنند صدا رو باید همینجوری تو یک اتاق معمولی شنید.

|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||

اون موقع نمیدونستم مفهوم آکوستیک یه جورایی به تنهایی معنا پیدا نمیکنه و بحث آکوستیک رو باید در قالب آکوستیک بعلاوه مکان بلندگو درک کرد.

همون مفهومی که رومی به نام DPOLS معرفی میکنه.

کلا در گذشته من هم روی آکوستیک و هم روی مچینگ تاکید بیشتری نسبت به کامپوننت ها داشتم.

Read More

Play the Room

سه شنبه 15 مارس 2011
/ / /

هزار بار گفتم هیچ چیزی نمیتونه جای آکوستیک و مکان بلندگو رو بگیره و اگر یادتون باشه نوشتم همه سیستم ها اگر بین 0 تا 100 امتیازدهی شوند تو آکوستیک خوب و با Placement خوب این درجات بین 100 تا 1000 شیفت پیدا میکنه. چه 500 میلیون پول سیستم صوتی بدید چه 500 هزار تومن تو شرایط نامناسب آکوستیکی بین 0 تا 100 درجا میزنید و فقط چیزی که رومی و جیم میگویند میتونه این معادلات رو به هم بریزه.

از ما گفتن از شما پول بیخود خرج کردن …

این ایده احمقانه باید عوض بشه که سیستم بدون Setup درست میتونه درست صدا بده. از نگاه من هر سیستمی نیاز به Setup درست بلندگو ، آکوستیک کردن اتاق و حذف لرزش و به حداکثر رسوندن وضعیت برق داره. بدون این کارها 500 میلیون هم پول بدید همون 0 تا 100 درجا زدید.

جیم اسمیت شروع کرده به نوشتن در مورد موضوع مکان بلندگو و با ابزاری که در اختیار داره سعی میکنه بهترین نقطه رو برای بلندگو بدست بیاره . مفهوم Play the room رو من اولین بار تو سایت رومی دیدم و همونطور که میدونید هم رومی هم جیم اسمیت هر دو تاثیر آکوستیک و مکان بلندگو رو خیلی خیلی بیشتر از بقیه اجزا میبینند.

درسته مورون ها (90 درصد آئودیوفیل های دنیا مورون طبقه بندی میشن) تو همه جای دنیا همش بحث های مورونی میکنند و صدای خوب رو فقط تابع کامپوننت میبینند اما شما باید بدونید اساس صدای خوب آکوستیک سیستم خوب هست و اگر اون نباشه هیچ تلاشی نتیجه ای که باید رو نمیده.

http://getbettersound.com/

http://getbettersound.com/consultation.html

Does your system “Play the Room?”

Introducing RoomPlay™ custom voicing (aka In-Home Consultation & System Voicing).

In a recent ad in Stereophile, Jim Smith said,

“Dear Audiophile:

As I’ve traveled around North America, voicing readers’ systems, three things have become very obvious:

1) Audiophiles have standards that are simply too low. They accept much less than they deserve (and much less than they paid to get).

2) It’s not really their fault. They simply don’t have a reference for how good their system can be.

3) Addressing how electrons travel in wire and electronics is one thing—addressing how sound waves are launched into the room and how they are received at the listening seat is far more critical and pays far bigger dividends.

Playing the Room

RoomPlay™ is my custom voicing service. Imagine that your listening room has no walls, no ceilings, and no speakers. The musicians have assembled to play a special concert, just for you. You feel the emotional impact of the music the next day, as if it had been a live concert.

I call it “playing the room.” Hence, RoomPlay.

Srajan Ebaen, Editor & Publisher at 6Moons.com, commented on my personal system:

“With my eyes closed, I attempted to obtain an aural signature of the room. I couldn’t. Nothing. There was very tacit recording venue data, yes—but none that portrayed the room itself. It had been entirely subtracted from the listening equation!

“This ‘no speaker!’ sensation was uncanny. Moreover, it was exceedingly tactile. That was clearly the result of meticulous setup… In short, Jim had banished from my awareness all reminders of mechanical sound sources and actual versus virtual environs.”*

Listen, a $10,000 system properly playing the room is vastly superior to a $100,000 system that isn’t.

Your most important component

Your most important component will always be your room. Proper voicing yields greatly enhanced dynamics,presence, live-liness, tone, and soundstaging. Therefore, your musical involvement is enhanced as well. That’s why the thing that’s been most edifying—and gratifying—to me is that my voicing clients are no longer replacing components. They are off the equipment merry-go-round. These days, they shop for music.

Glen F.: “Jim, I can’t tell you how much more involving my system is now. [My wife] listened to one of her favorite records last night and she was astonished with the changes. She even sent a text mess-age explaining to me how she now feels more part of the music.”*

Jerry P.: “It easily represented the best “bang for the buck” that I’ve spent on my system over the years. That’s as glowing an endorsement as I could make and I make it willingly.”*

All the best in music and sound,

PS—If you have a significant investment in your system, doesn’t it make sense to finally hear what you paid for?”

To learn more about RoomPlay, and why a custom voicing session can be the biggest improvement you can make in your system, read more below. If you have already read enough to know that this is something that interests you, contact Jim Smith – jim@getbettersound.com

Who is the typical RoomPlay client?

It’s someone who wants to extract far higher performance from his or her existing system.

Someone who has had little or no voicing assistance.

Someone who – more often than not – is time-poor.  They want to move their system to the next level.  But they want someone to come in and get it done.  They don’t have the time to do it themselves.  And they’ve finally realized that throwing more money at still another highly reviewed component will be money wasted, at least until the foundation for their system is built.

RoomPlay Details

Jim’s custom voicing service includes, but isn’t limited to, the following tools:

1/3 Octave Real Time Analyzer
Calibrated Microphone
15” MacBook Pro, optimized specifically for RoomPlay Applications
Bosch Laser Distance Meter
Four Laser Levels
Custom Grid System
Grid Tripods
Woodworx Acoustic Polarity Indicator
Ayre QB-9 DAC
Fluke VTVM
Mark-free Marking Tape
Marking Labels
First Reflection Point System
Selected Music from Top 185 Reference Disc List
Jim Smith’s 35 years of voicing experience and knowledge

The tools for this voicing kit are worth well over $10,000. You get the full benefits of it, but you don’t have to buy it, nor do you have to learn how to use these items (unless it interests you to so).

Contact Jim Smith to schedule or to make any inquiries

After your RoomPlay Session…

RoomPlay clients often get more excited about their systems than they have been previously.  So they have questions.  The price of the RoomPlay session includes free consultations by phone or e-mail for 12 months following the session.

RoomPlay™ Testimonials

Caution – unless you are considering having your system voiced, this section is long and perhaps more detailed than a casual reader would enjoy reading.

In addition to serving his long-time personal clients, recently Jim has been able to help a significant number of new people – mostly readers of Get Better Sound – in their homes, working in their rooms, voicing their systems.

The results have been consistently gratifying, not just for his clients, who can best be described as ecstatic over the improvements, but perhaps to his surprise, for Jim as well.

He has especially appreciated the ongoing contact with these clients and especially the fact that they really love their sound now, that they spent far less than they would have spent to buy almost any component, and perhaps most gratifying – that since the voicing session, they haven’t spent a dime on any more components!

Having received a large number of inquiries about in-home system voicing, Jim thought this description of a typical job would be useful. But he wouldn’t exactly call this a program. Because he never knows what he may encounter. However, there are some generalities that are illustrative:

“I’ve been doing these installations/voicings for years. In general, I like to arrive the evening before the day of the job – especially if I flew in, to give my hearing a break overnight. Depending on the time, it’s useful to check out the site and meet with the client that evening.

The next day is open, meaning that it may take as few as 6-8 hours or it may take 12 or more. For what it’s worth, in the past 30 years, I’ve never been able to complete a new system evaluation and voicing in less than about 8-10 hours. I don’t stop working until I know the system would satisfy me (which will be after you are already pleased). I do this within the context of using what you have on hand.

Also, we’ll create what I call a ‘roadmap’ in the manual. So you’ll have an idea of what you may want to do later, as well as what you shouldn’t…

I book a flight out the next morning.

Often I will drive, if it’s a drive of perhaps six hours or less.

I require my clients to commit the entire time to be with me when voicing a system. So if I came on a Wednesday, you’d have to be there all day.

Often a weekend is best for my clients, and I’m willing to do that at the same price.

If I fly, I ship in a kit of instruments/tools/recordings via FedEx Express or Ground that I’ll use, and I ask you to ship it back. The shipping is not expensive, but you would have to cover transportation both ways. Having insured this kit for voicing trips, I know that it’s worth (insured for) over $3,000. For you, it’s like getting the use of it without paying to rent or buy it.

Rarely, but once in a while, an unusually difficult situation might call for another day. Of course, I will share with you what I think needs doing if you don’t want to incur more expense at that time. If you opt to have me stay over, most of the time, it’s just a portion of the next day, and if I can still make my return trip later that same day, then the price for that second day is adjusted down accordingly.

But first and most important, we would need to have a phone conversation. From there, I can generally decide if I think it would be worth your time and expense. Occasionally, I have to tell folks that it might not be worth it based on certain restrictions they have.

I also recommend that folks get the Get Better Sound manual and go through it, both to get a feel for what I think is important, and – honestly speaking – for the feeling you get from reading how I write. If you are uncomfortable with what I say or how I say it, that should be a warning sign!”

The Concept

Virtually every audiophile that Jim has ever visited (many hundreds, if not thousands) has had a stereo system that was performing below – usually well below – the potential for that system in that room. This is true no matter how expensive the components are, whether or not the listening area is a dedicated room, or how knowledgeable the owner is reputed to be.

After 30+ years of installing and voicing systems that perform at a high level, Jim finally realized why this phenomenon was so depressingly true.

First, it had been apparent that he was working with many exceptionally bright people. People who were experts in their respective fields. But just as we wouldn’t recommend that you hire Jim to perform an intricate medical procedure, why would a cardiologist expect to be able to extract all of the performance from his/her music system? Reading magazines won’t impart the experience. Going to shows won’t either.

It all comes down to having a reference. The one universal comment that Jim reports hearing is that the client simply had no idea that the resulting sound was possible. He/she hadn’t heard it before, didn’t know if the room would be good enough, thought they needed “better equipment”, etc.

So not only do his voicing clients report vastly improved sound, now they have a reference for what is possible. It means that they can not only become far more involved in their music and the overall listening experience, they are now in a position to determine if a new component truly merits the expense.

If you’re unsure of what is entailed in a voicing session, perhaps reading the accounts below will be of assistance. Plus you can always Contact Jim Smith for more info.

Two additional points should be emphasized.

(1) It’s Jim’s goal to move your music system to another level of performance and involvement without replacing one single component.

(2) The improvement in your system should be by far the biggest you’ve ever experienced, well beyond that obtained by replacing any electronics or cables at any price.

The bottom line for clients

“…thought to myself that what you did was the best investment I had made for my Hi-Fi ever.”

“It easily represented the best “bang for the buck” that I’ve spent on my system over the years.”

Client accounts of what happened in a voicing a session

There have been some unsolicited posts on Internet Forums that describe Jim’s in-home voicing procedure.

The following is excerpted from one such account:

First off, Jim Smith is a class act all the way and is a walking encyclopedia of audio information. He was very professional and flexible from planning, execution and follow up. He did not know me at all until I gave him a phone call. If you have not bought his book yet then I would seriously recommend buying it and if you have the ability to pay for his on site services then I would highly recommend that as well. Jim was able to take my system to the next level with components I already had.

Keep in mind I am new to higher end audio so for me I needed to better understand what “good” is supposed to sound like. I had my own perception and felt my system was sounding great before Jim arrived.

This was Jim’s first exposure to Martin Logan CLX’s. He had read most of the reviews and talked with a few other people so he had a general idea of what to expect. Jim spent about 2.5 days with me and my system. Outside of phone conversations and a few photos and diagrams Jim was coming into an environment he had no experience with.

Upon arrival Jim focused solely on better understanding my environment. He asked pertinent questions and there was no music played until he understood the room, the components and the reasoning for certain positions and configurations. While I had always considered my room less than ideal, Jim thought it was just fine and not a real issue.

Jim then listened to a few tracks to determine what challenges he might have for the next 2 days. The tracks he selects are ones he knows very well and so he knew what to listen for. Now I was hoping I had them setup pretty good (they sounded damn good to me and anyone else to date I put in front of them) but the look on Jim’s face and body language told me otherwise. Jim’s initial thoughts boiled down to:

– Lack of body
– Lack of tone
– Lack of depth
– Lack of emotion
– Flat sound staging
– Thin presentation
– Lack of sound staging “Wall”
– Overwhelming bass (but controlled)
– Both male and female vocals lacked warmth, texture and realism

While I did not take offense to his comments I was a bit surprised that I was that far off. At the same time I was now excited at the prospects of making it sound better than it already had.

Once we discussed the game plan to “fix” the system then we addressed the bass first.

…………

I am very happy with the process and results of working with Jim. The system sounds great and I learned a ton throughout the process. It is good to know that I have the system sounding its best within its current environment.

I should note that my general preference was for a bit too much bass in my system which was destroying the details and tonality of most music. I can now appreciate a seamless bass and additional details in the music. I cannot even pinpoint where the bass is coming from now.

I should also note that I thought having the speakers further apart was the solution for a wider sound stage, which is not the case. I now get a much wider sound stage by having the speakers closer together. I now have a continuous “Wall” of music across the soundstage.

…………

To read more detail, you should go to the original website. To save time, we suggest starting at Post #190.

Here is the link:

http://www.martinloganowners.com/forum/showthread.php?t=7730&page=13

Contact Jim Smith to schedule or to make any inquiries

________________________

The following is another excerpt. The first part is from the evaluation of the system:

System Evaluation

As I promised in an earlier post, below are the results from Jim Smith’s observations concerning my listening room and setup. Jim really is a class act and all of the critiques he offered were professional and honest. My wife and I enjoyed his visit to our house immensely and felt very comfortable talking with him.

We are confident in his ability to take our system to the next level and to do so without buying anything new. While Jim has a lot of accolades to his name along with a list of references from many professionals in the business, he was very humble and patient with our questions.

I’m sure our setup does not even come close in cost to the systems he normally works with, but he was extremely kind in his compliments and treated my wife and me as if we were millionaires looking to spend a fortune.(Which we are not!)

The intent for his coming out was by design to be an evaluation of approximately 2 hrs.with some discussion of a future time to have him back out if his services were needed. The only negative about this approach was not being able to solve the issues immediately, but rather me having to display some patience on my part and wait for our next meeting.

Jim graciously gave me permission to post some of his critiques of my setup on this forum.

However let me add that there would have been much more work to be done if I had not read his book. It truly is a great value and a valuable reference to getting better sound. Even if I could not afford Jim’s services I would still enjoy a much more musical system due to the advice in his manual. I’m sure others that are more careful in their reading of his book, and follow his tips thoroughly concerning speaker placement, can be confident they will have a much more musical sounding system. So without further ado…..

1. Overall sound too soft, ill defined.

2. A bit muddy – bass “wooly”.

3. No deep fundamentals – no authority in the bass. Piano sounds emasculated.

4. Need to re-evaluate bass performance, based on seating, speaker position, and – to a minor extent – separation.

5. One reason the sound is lacking may be that the bass drivers are in opposite acoustic polarity to the screens. We’ll need to simply reverse it and see.

6. Speakers too close together (BTW – this is very rare – they are usually too far apart).

7. Too many absorptive wall treatments, sound is dead, lacking life.

8. 50-60Hz and down too low in amplitude.

9. Mid-bass peaks around 80-100 Hz.

10. Another peak around 200 Hz.

11. Another peak around 2-2.5 kHz, causing unwanted signature to string sound, and making loud female vocals a bit “shouty”.

12. Extreme top end a bit down. May need to toe in speakers very slightly to restore it.

13. Slight but pervasive “awk” coloration, probably related to the 200 Hz peak.

14. Speaker tilt may need to be addressed.

My biggest concern was with #5. I wonder if others have noticed this issue with your Logan’s. Is this by design from Martin Logan or are both my speakers unique in this regard? Just curious. The next visit with Jim will be in late August, and once we are finished I will post again about the differences he made along with some new photos. This will be a long wait for me, but I know it will be worth the wait.

Glen

The next section is excerpted from the actual voicing process:

Hifi setup

On August 20th Jim paid me a visit and spent nearly 6 hrs. voicing my system to the room. He already had a good idea of what to expect from a previous visit which entailed a brief listening session several weeks prior. There were several areas of concern that he noted in which my setup was deficient. He addressed these areas this past Thursday and provided me with an excellent reference point when listening to music. Anyway on to the good stuff:

First off Jim is highly focused and goal oriented when he is working. He does not stop to eat or drink anything until he is completely satisfied with the sound. I tried my hardest to get him to take even a glass of water, but to no avail, he was relentless in his goal and continued to work straight through to the end! When he first arrived he sat down and listened for a couple of minutes to familiarize himself with his previous visit and compared this to his notes.

OBSERVATIONS

Upon Jim’s exit I sat down and listened to multiple cd’s and quickly realized the changes that were made were much more pronounced than I had first thought. The improvement in the bass was absolutely huge. Never did I imagine that the Vantages’ were capable of such deep bass with well-defined definition.

I am not saying that the bass was louder, but there were now lower registers being played in the music that I had never noticed before. This added a new dimension to the music that was sorely missing. Jim had mentioned on his previous visit that there were notes missing and this contributed to the instruments sounding emasculated. I did not disagree with him, but since I had no reference I was not entirely sure what he meant by this at that time. Now I know!!! It’s amazing that when the bass is right how much this adds to ones listening pleasure.

As for the soundstage, I wish I had the vocabulary to describe the difference. There is just a certain rightness to it that you can’t help but wonder at how two speakers can do this. Of course I know there are many others out there that have even more magic in their systems than I do, but just to experience this in music you know backwards and forwards is extremely satisfying. The Vantages really do just get out of the way and play music.

Musical detail has increased along with a much livelier presentation. My theory is that because I had the panels leaning too far forward then this attributed to some of the details being lost or masked. I was probably realistically listening to only the top 1/3 of the panel and this was squashing some of the nuances that are so important to the music. Why I had decided on that rake a few months ago is beyond me, but it definitely opened back up when Jim used his method.

I could not be more satisfied with hiring Jim and his many years of experience. The enjoyment that I have gotten just these past few days has been more than worth the effort and cost. I don’t know if I will try to get that last 1% or not, but the difference he has made already makes me a satisfied customer!!!!

Glen

To read more detail, and there is a lot of it, you should go to the original website. To save time, we suggest starting at Post #79 and go to at least Post #97.

Here is the link, beginning at Post #79:

http://67.19.167.226/~tdacquis/forum/showthread.php?t=4868&page=6

Here is an example of unsolicited correspondence that Jim has received, this time from Glen – the poster above:

Jim, I can’t tell you how much more involving my system is now.  (My wife) listened to one of her favorite records last night and she was astonished with the changes.  She even sent a text message explaining to me how she now feels more part of the music.  Thanks again and keep up the good work.

And another:

Hey Jim,

I wanted to follow up with you since it’s been about three months when you last visited to voice my system.  This morning, like many other mornings, I was enjoying some vinyl and thought to myself that what you did was the best investment I had made for my Hi-Fi ever.  Thank you again for your help and providing me with many wonderful listening sessions.

Contact Jim Smith to schedule or to make any inquiries

________________________

Below is a report on another voicing session:

My Experience with System Voicing by Jim Smith of Get Better Sound

I won’t dwell on the mechanics and logistics of the experience, since those are well documented elsewhere, both online in various forums and on Jim’s own site. And the overall structure stays pretty consistent, as I understand it, even though each situation is unique and may call for changes in one way or another.

I think it is fair to assume that the “general” structure involves Jim arriving the day or evening before the primary working day in order to spend some time getting familiar with the existing setup—first impressions of how it sounds and lots of questions about what the client’s goals and priorities are with the system and why choices were made to arrive at the current equipment and configuration and layout in the room (audio preferences, financial restrictions, “bargain” purchases, etc.). In other words, to what extent is the current configuration the result of a conscious, strategic series of selective purchases and articulated audio (or aesthetic or practical) decisions, as opposed to a discrete set of haphazard or fairly random purchases over a period of time.

The goal of the initial discussion is not to pass judgment or encourage changes in equipment—Jim just wants to understand the client’s goals and how the current setup seems to reflect those audio objectives.

One of Jim’s great strengths as an independent consultant is that he is NOT pushing equipment changes or additional purchases on the client. The task he sets for himself is to understand the audio priorities of the client and then, within the scope of the current equipment and practical considerations of room (size, acoustical environment, etc.) and aesthetics (e.g. SAF), voice the system to best effect.

The second fairly unique characteristic and strength of Jim’s approach lies in his own superb ability to listen to known recordings, know what they should sound like, and then translate that knowledge into practical suggestions regarding setup. While that sounds fairly straight forward, I know from experience that it is FAR from as easy as it sounds. Otherwise we could all attend a few stereo shows, listen to a few great-sounding rooms listening to our own favorite test tracks, and return home knowing what it should sound like and tweak till we achieved that sound. Wish it were so.

Part of Jim’s magic lies no doubt in his year’s of experience as a recording engineer, dealer, and audiophile, of course. Developing a core set of source materials with which one is intimately familiar is part of the experience; knowing what it actually should sound like is a step beyond just being “familiar,” and I think that’s where Jim surpasses many others in the field.

So I’d say that’s the first big step in system voicing—getting the lay of the land, as it were, using KNOWN source materials—much of which might be accomplished on the day or evening before the hands-on day of active voicing.

Of course it is an iterative process, but knowing what one is hearing and what one should be hearing is the essential prerequisite to everything else. Having the extensive experience with a wide variety of equipment and environments and configurations is a prerequisite to the next step: deciding where to begin making changes in layout or positioning or environment or any one of many other factors (in my case, we spent much of our time on adjusting crossover parameters on my tri-amped, multi-speaker configuration).

There’s an efficiency of approach that’s really critical and usually undervalued, I believe, to making improvements in a reasonably logical, systematic, and therefore productive manner—as opposed to the more usual process of making individual changes, often seemingly random, over long periods of time, as I suspect most of us do on our own, with no time constraints.

I actually think there’s a qualitative benefit to systematically tackling the overall voicing process in a compressed time period. Try this, move that, listen, evaluate. Get this right first—or at least moving in the right direction—so that a) we confirm that we’re thinking correctly about cause and effect and b) we’ve corrected enough in one area to begin judging a dependent area meaningfully. Adjust the upper bass spike so we can *hear* the lower mid-range and know what it’s doing right or wrong. This is a system voicing PROCESS.

Never fear, I’m confident that it won’t replace the inevitable long-term tweaking and equipment changes to which we’re all willing slaves. I consider it a substantially different process, to be honest.

So the process is not just iterative but iterative with a plan, a strategy, and a known (to Jim, at least, since it’s his source material being used) result—so you know when you get there! Perhaps more than any other single feature, this is what separates Jim’s approach from the pretenders: he goes in with a game plan, determines a baseline (current sound) and a goal (what it should sound like, referenced to a client’s priorities), and then systematically works through an iterative process to get there in as efficient a manner as possible.

In my case, we spent maybe 4 or 5 hours in preliminary work (without changing anything) the evening before, and then another 5 or so hours actually voicing the following day. Your mileage may vary—I know Jim has spent longer and I suspect shorter time on other systems. But I also suspect that my experience was fairly typical.

It easily represented the best “bang for the buck” that I’ve spent on my system over the years. That’s as glowing an endorsement as I could make and I make it willingly.

Jerry P., Wimington, DE, Dec. 5, 2009

Read More

محصولات آکوستیکی شرکت آوا کنترل آسیا

یکشنبه 13 فوریه 2011
/ / /

اخیرا با نماینده یک شرکت سازنده پنل های آکوستیکی در ایران (بنام آوا کنترل آسیا ANCE) ملاقاتی داشتم، ایشون چند تا از Tube Trap هایی که شرکتشون ساختند رو تو خونشون برام تست گرفتند و منم از ایشون خواستم عکس اونها رو برام بفرستند.

http://ance.ir/

http://ance.ir/data/ttcatalogue.pdf

http://ance.ir/data/TTRoomTest.pdf

شركت مهندسی آوا كنترل آسيا متشكل از گروه های  تخصصی  در زمينه  آكوستيك ،  نويز  و  لرزش می باشد.  اين مجموعه  با  دارا  بودن  ابزار و روش های نوين علمی در اين زمينه و  استفاده از استانداردهای نوين جهانی پاسخ گوی نيازهای مرتبط در اين زمينه است.

عناوين فعاليت های كاری ما شامل :

– كنترل نوفه صنعتی (Industrial Noise Control) بر اساس نياز و بر اساس شبيه سازی و مهندسی تخصصی آن
– كنترل لرزش در محيط های صنعتی (Vibration Control) و انجام تست های مرتبط و انجام مهندسی آن

– مهندسی ، ساخت  و اجرای آكوستيك ساختمانی
– ساخت سازه و  پنل های آكوستيكی مختلف
– تجهيز آكوستيكی كامل سالن های همايش ، اجرای زنده (تلويزيونی و راديويی) و غيره بر اساس مهندسی و شبيه سازی و اجرای مبتنی بر استاندارد
– تجهيز آكوستيكی استديوهای ضبط و پخش و ديگر فعاليت ها می باشد.

جناب آقای پورسرخ در حال حاضر نماینده فروش این محصولات آکوستیکی ساخت داخل هستند و میتونید برای دریافت اطلاعات بیشتر با ایشون تماس بگیرید.

اطلاعات تماس :

Address :   Iran – Tehran – South Mofateh – No . 148
Phone   :   +9821-88821785
Fax     :   +9821-88812987
Cellphone : +989126496435
Email     : info@audiodiamond.com (for information)
poursorkh@audiodiamond.com (Farzad Poursorkh)
Website : www.AudioDiamond.com

جناب آقای پور سرخ نمایندگی شرکت های زیر را هم در اختیار دارند :

Quad
Wharfedale
Audiolab
Ortofon

Read More

RTA چیست؟

دوشنبه 20 دسامبر 2010
/ / /

RTA نام اختصاری Real Time Analyzer وسیله ایست که مهندسان آکوستیک از اون برای اندازه گیری و مشاهده اطلاعات دامنه و فرکانس یک موج صوتی در یک نقطه از اتاق استفاده میکنند. یک RTA برای مهندس آکوستیک حکم یک ولتمتر رو برای مهندس الکترونیک داره و RTA اولین و ساده ترین ابزار اندازه گیری اطلاعات موج صوتی در فضاست.

قبل از 15 بهمن سال 88 که من هنوز تو دهکده بودم تصمیم گرفته بودم یک RTA سفارش بدم بیاد ایران اما بعد از خروج از دهکده فراموشش کردم. البته الان فکر میکنم استفاده از یک نوت بوک و یک میکروفن خوب و یک نرم افزار مثل True RTA جذابتره تا خریدن یک RTA .

ببینید هر موج صوتی در اتاق در هر نقطه یک شدت دامنه داره که با واحد SPL میسنجند و با تغییر این دامنه در طول زمان ما یک سیگنال رو با بردن تو حوزه فرکانس آنالیز میکنیم یعنی یک RTA هم میتونه به شما شدت دامنه موج رو تو هر نقطه بگه و هم با تعیین یک مدت زمان به شما پاسخ فرکانسی سیگنالی که تو این مدت پخش شده رو نشون میده. البته ممکنه پارامترهای دیگر آکوستیکی رو هم یک RTA نشون بده که من خیلی اطلاعاتی در مورد انواع اونها ندارم.

هر RTA یک میزان دقت و وضوح تو ناحیه فرکانسی داره و بعضی ها 1/3 اکتاو هستند و بعضی ها هم بیشتر از این مقدار دقت دارند (نرم افزار True RTA ای که من دارم تا 1/24 اکتاو دقت داره)  و از 20 تا 20 کیلو هرتز شما یک منحنی رو بر مبنای فرکانس میبینید.

برای استفاده از RTA ما به سیستم باید یک سیگنال رفرنس اعمال کنیم که بدونیم تو همه فرکانسها یک میزان انرژی مشخص داره و برای این کار یا از White noise استفاده میکنند و یا از Pink noise . وایت نویز از 20 تا 20 کیلو برای تمام فرکانسها یک دامنه ثابت داره اما چون تو طبیعت ما چنین سیگنالی تقریبا نداریم میاییم از پینک نویز استفاده میکنیم که با افزایش فرکانس دامنه هارمونیک بشکل مشخصی (عکس نسبت فرکانس) کم میشه.

وقتی سیگنال پینک نویز رو سیستم پخش میکنه میتونیم با RTA بفهمیم تو هر نقطه وضعیت پاسخ فرکانسی چگونه هست و مثلا اگر یک افت انرژی یا یک افزایش انرژی تو یک محدوده داریم میگردیم دنبال دلیل موضوع و سعی میکنیم با تغییر شرایط آکوستیکی و یا تغییر مکان بلندگو اون کاهش یا افزایش انرژی رو درست کنیم.

مثلا جیم میگفت یکی از مشتری هاش زنگ زده بود و گفته بود که قبلا صدا خوب بوده اما الان  صدا بد شده و جیم رفت خونه یارو دید تو یک نقطه از فرکانسهای پایین RTA یک دامنه زیاد رو نشون میده که فهمیدند صاحبخونه با جابجایی مبل این مشکل رو تو فرکانسهای پایین بوجود آورده (نمیدونم داستان رو درست نقل کردم یا نه اما حافظه من بیشتر از اینی که نوشتم رو بخاطر نداره).

همه ما میتونیم از RTA استفاده کنیم و ببینیم وضعیت فرکانسی جایی که صدا میشنویم چگونه هست و مرحله به مرحله سعی کنیم با ایجاد تغییرات پاسخ نهایی رو تا حد ممکن هموار و هم سطح کنیم. البته بعضی ها این روش رو دوست ندارند و فکر میکنند استفاده از یک اکولایزر دیجیتال مثل همونی که آکوفیض یا Tact زده خیلی راه حل راحت تر و بهتریه اما من فکر میکنم این راه حل ساده تر نتیجه اش به خوبی تغییر شرایط آکوستیکی نیست.

الانم دارم میرم پیش مهندس 😉

Read More

بخش پنجم The “Dead Points of Live Sound” or DPOLS

جمعه 24 آوریل 2009
/ / /

مدتی هست که چیزی ننوشتم و البته دلیلش گرفتاری هام بوده ، قبل از پایان تعطیلات عید چند تا مطلب نوشتم که خیالم راحت باشه اگر نتونستم تا مدتی مطلب ننویسم سرعت میانگین نوشتن ام پایین نیومده باشه.

اوضاع خوب و مرتبه و من دارم روی بقیه مطالب Subjective Audio Reviewing کار میکنم و دوست دارم بدلیل اهمیت موضوع تا حد ممکن نوشته هام فکر شده باشه و برای همین خیلی عجله ای براش ندارم.

توضیح اصطلاحات های فای هم بعد از نوشتن چند مطلب شروع خواهد شد و من سعی خواهم کرد هم یک توضیح ای در مورد مفاهیم داده باشم و هم اگر بتونم یک روشی رو برای تشخیص پیشنهاد بدم.

زیبایی صدای Audio Note Ankoru تو خونه مهندس پوینده هم دلیلی شد تا در مورد اینکه چرا از نگاه Subjective من این صدا رو خیلی دوست دارم بنویسم و اینکه چرا با کمک لامپ ها میشه چنین صدای زیبایی رو شنید. خیلی از مجلات در مورد تفاوت لامپ و ترانزیستور نوشتند که بنظرم خیلی جاها خیلی نوشته شون خوب نبود و کلا نوشته هایی که تابحال خوندم اونقدر جالب نبود که راضی ام کنه ، سعی میکنم ایده هام رو شرح بدم. فعلا اینجا رو ببینید.

اما مطلب امروز مربوط به پاسخی هست که آقای Michael L. Davis (به نام Mike میشناسیمش) به نامه من دادند. آقای Mike صاحب سایت Audio Federation و مجله Spintricity هست و میشه روی نگاهش حساب باز کرد. من نوشته هاشو دوست دارم و همیشه به سایتش سر میزنم.

من از مایک در مورد تجربه DPOLS پرسیدم و پاسخ ایشان چنین بود:

Hi Amir,

Yeah, I think Romy has something here. It makes sense anyway. Romy posted this a long time ago, and we’ve had some time to mull over the idea.

Some of the issues I see:

* It gets more confusing when there are multiple people with multiple tastes involved. Some prefer a fuller sound on the bottom so that the overall freq response is flat [more like live music] – some prefer the best possible transparency, etc.

* It is very easy to keep moving the speaker so that it appears to get better and better with each move – yet overall the sound gets worse. I’ve seen this with hardware modders too. I think this has to do with each move improving one area of the sound inadvertently at the expense of another

* It is very easy to just give up after finding a local maxima [using simulated annealing as a model of speaker position optimization]. I.E. you find the best spot within a particular inch or two and particular orientation and you just want to sit down and listen to some music 🙂

* The dpol changes if you change the amp, cd player, cables, power cords, etc. and probably when there are more people in the room. Some of these changes are minor – but dpol is all about minor changes having large impacts…

Anyway, as a store we change things all the time – and so DPOL is hard to maintain over time. We more or less just try to minimize any negative interactions with the room and be happy with that – though this is another approach to speaker placement in and of itself and it has paid off big time once in a while.

One thing I have not seen addressed is how to mark the position of speakers accurately. Tape on the floor is really horribly unhelpful when we start talking about positions more highly resolving than half an inch or so, and about, oh, 5 – 10 degrees of arc or so.

Happy to hear you all are getting good results. Have these results given you a deeper perspective on this subject that you would like to share?

Thanks,
Mike.

جالبه بدونید نظر آقای آرتور سالواتوره رو هم جویا شدم:

Dear Amir,
I’ve never met Romy, but we have communicated in the past, we have links to each other and I visit his website once a month or so.
I’m not sure about DPOLS, because I have never experienced a situation where 1/16 or 1/32 of an inch made such a huge difference, as described in the short essay, and I’ve heard many thousands of setups.
I obviously realize the critical importance of speaker positioning and room acoustics, and I have spent months, and sometimes even years, optimizing just one set-up (my own system of course), but not to the degree of an ultra tiny movement that I can not even see with my eyes or measure (for repeatability).
Sadly, most audiophiles are not even in “the optimum zone”, let alone the one perfect spot, and that should be addressed first before moving on to a goal which may not be feasible for most.
Best Regards,
Arthur Salvatore
www.high-endaudio.com

واقعا باید از رومی (www.goodsoundclub.com) تشکر کنیم بخاطر اون همه اطلاعات با ارزشی که در انجمنش میگذاره و سعی میکنه مسیر اشتباهی رو که خیلی از ماها رفتیم بهمون نشون بده.

Read More

بخش چهارم The “Dead Points of Live Sound” or DPOLS

پنجشنبه 26 مارس 2009
/ / /

لازم شد در مورد تجربه آقای الکساندریان بنویسم در مورد نقطه DPOLS که این روزها هم من و هم دوستان در خانه بدنبال این گمشده میگردیم.

آقای الکساندریان چند روزی روی این مساله متمرکز بودند و جابجایی هایی روی بلندگو انجام دادند. چند شب پیش که من میهمان ایشان بودم با هم مشغول پیدا کردن نقطه مناسب بودیم که طی یک تغییر یک سانتی متری (عقب رفتن بلندگوی سمت چپ در راستای محور خودش) متوجه شدیم صدای بلندگوی سمت چپ خیلی خوب شده ، هم اصلا حالت فوروارد نداشتیم و هم انگار بلندگو تا حد زیادی disappear شده بود و صدا حتی وقتی گوش در فاصله 30 سانتی متری بلندگو بود انگار از بلندگو شنیده نمیشد و از یک نقطه ای در فضا به گوش میرسید. خیلی تعجب کردیم و البته خوشحال شدیم و تصمیم بر این شد به بلندگوی سمت چپ دست نزنیم و شروع کنیم به جابجایی بلندگوی سمت راست (با همان فاصله از دیوار عقب و با همان میزان toe-in) در راستای خط واصل بین دو بلندگو . یعنی فقط بلندگوی سمت راست را از بلندگوی سمت چپ دور یا نزدیک میکردیم. ما برای اینکار از فواصل بیشتر از 3 سانت استفاده کردیم، یعنی هر بار بلندگو را با گام های بزرگتر از 3 سانت از بلندگوی سمت چپ دور و یا نزدیک میکردیم که نتیجه ای نگرفتیم.

در شب بعدی تصمیم گرفتیم حداکثر گام حرکت رو یک سانتی متر در نظر بگیریم و بلندگوی سمت راست رو از دورترین فاصله ممکن با گام های یک سانت یک سانت به بلندگوی سمت چپ نزدیک کنیم. 9 سانت رو در 9 گام اومدیم به سمت چپ که تغییر مثبتی مشاهده نشد اما در دهمین سانت یک دفعه صدا فرق کرد و از اونجا شروع به تغییر با گام 3 میلی متر کردیم و در یک نقطه ای توقف کردیم.

الان صدا به اندازه بلندگوی سمت چپ خوب نیست اما خیلی وضعیت بهتری داره. من بر گشتم خونه و امروز به آقای الکساندریان زنگ زدم که ایشان به من در مورد تجربه امروز صبحشون گفتند.

آقای الکساندریان امروز صبح که ساعتی در خانه کسی نبود شروع به شنیدن یک قطعه موسیقی کردند و بعد از چند دقیقه احساس کردند انگار موسیقی داره ایشون رودر خودش غرق میکنه. هر چی بیشتر میگذشت این احساس بیشتر بود که کشش موسیقی خیلی بیشتر شده و مغز از حالت توجه به پارامترهای صدا مانند Soundstage و Timing و … کاملا خارج شده و مغز داره کاملا جذب موسیقی میشه.

انگار صدای Vocal کشش خیلی بالایی داشت که کاملا مغز رو در یک حالت غرق شدن در موسیقی و فراموش کردن هر چیزی غیر از لذت شنیداری قرار میداد. یک نوع از خود بیخود شدن و یکی شدن با موسیقی ، بقول خودشون absorb شدن.

انگار صدا در نقطه خوب یک دفعه مثل روشن شدن چراغ آدم رو متوجه نمیکنه و این موسیقی هست که بعد از مدت نیم ساعت شروع به کشیدن مغز و غرق کردنش در موسیقی میکنه.

شنونده بعد از دقایقی حس کشش بیشتر و غرق شدن پیدا میکنه و نه در لحظه اولی که سیستم رو Play میکنه.

خیلی جالبه ، موسیقی در این حالت تبدیل میشه به یک چیز سرمست کننده مثل آب شنگولی و شنونده دلش نمیخواد موسیقی به پایان برسه.

Read More

بخش سوم The “Dead Points of Live Sound” or DPOLS

یکشنبه 22 مارس 2009
/ / /

در مورد مکان بلندگو یک مساله ای رو تجربه کردم که رومی هم بهش اینجا اشاره کرده بود و لازم شد در موردش بنویسم. من یکبار دیگه دو جمله از رومی مینویسم تا کسانی که هنوز اهمیت نقطه قرار گیری بلندگو رو خیلی جدی نگرفتند نگاهی دوباره به این مساله مهم داشته باشند:

Generally ANY properly Macro-Positioned speakers should over perform in musical scale ANY improperly Macro-Positioned inhalation. Yes, a cheep but good consumer amplifier with a inexpensive old JBL monitor, properly Macro-Positioned, will literally destroy a performance of $250.000.00 high-end installation of the installation is … against the interests of the room. Do I have to pump you up more?

معنی جمله بالا اینه یک سیستم خیلی خیلی ارزان در نقطه DPOLS صدای خیلی خیلی بهتری از یک سیستم 250 هزار دلاری در نقطه غیر بهینه داره.

I can assure you that if you are not a Moron™ and each time you heard any more or less interesting sound from any playbacks then the loudspeakers, in one way or other and in most of cases completely accidentally, were near the AEZ.

معنی جمله بالا اینه رومی به ما اطمینان میده هربار که یک صدای تاثیرگذار شنیدید حتما بلندگو در آن زمان در نزدیکی نقطه ایده ال بوده.

اما جالبه بدونید من چند وقت گذشته که مهمان مهندس پوینده عزیز بودم و چند ساعتی برای پیدا کردن یک نقطه نسبتا خوب وقت صرف شد هم من و هم مهندس متوجه شدیم انگار ولوم صدای بلندگوی سمت راست (فکر کنم بلندگو سمت راستیه بود) بیشتر از بلندگوی سمت چپ هست که باعث شد کمی مهندس نگران بشه. من از روی Preamp بالانس بین دو کانال رو کمی تغییر دادم تا صدا درست بشه . اون موقع ما حدس زدیم ممکنه دو تا کانال آمپلی فایر Gain متفاوتی دارند و یا یک مشکلی در مدار هست که به کابل کربنی گیر دادیم و چون میدونستیم جدیدا کابل های Van Den Hul در ایران Terminate میشوند قرار شد این Interconnect ها با مدل Terminate شده در هلند تعویض شوند.

تجربه دیگر خانه آقای سماوات بود که بعد از پیدا کردن یک نقطه خوب من حس کردم ولوم صدای بلندگوی سمت چپ بیشتر از بلندگوی سمت راست هست و فکر کردم شاید مشکل از آمپلی فایر هست و به بایاسش گیر دادم که امکان تنظیمش نبود.

دیروز در خانه خودم کمی روی مکان بلندگو وقت گذاشتم که به یک نقطه نسبتا قابل قبول رسیدم و باز دیدم ولوم بلندگوی سمت راست از سمت چپ بیشتر هست و با Pre Krell با یک درجه تغییر دو کانال رو بالانس کردم. چون مطمئن بودم Krell ام مشکلی از این بابت نداره حدس زدم میتونه این مساله نتیجه مکان جدید بلندگو باشه که اتفاقا وقتی امروز مقاله رومی رو در خونه میخوندم به این مساله برخوردم.

اینجا رو ببینید ، رومی میگه در نقطه مناسب ممکنه Gain کل که حاصل جمع Gain سیستم با Gain اتاق هست برای یک بلندگو بیشتر بشه و این مساله اصلا مهم نیست و باید با تغییر در Gain سیستم اونرو بالانس کرد.

نکته جالبی بود که گفتم بد نباشه شما هم بدونید و هر وقت یک مکان مناسب پیدا کردید و دیدید ولوم صدای دو بلندگو با هم فرق میکنه نگران نباشید.

مساله بعدی اینه اگر یک نقطه خوب برای بلندگو پیدا کردید و بعدش تغییراتی در آکوستیک و یا سیستم ایجاد کردید (مثلا یک پنل جاذب پشت بلندگو قرار دادید و یا کابل ای رو در سیستم عوض کردید) ممکنه دوباره مجبور شوید کمی روی مکان بلندگو کار کنید.

این مساله رو من تجربه نکردم اما رومی اعتقاد داره تغییر شرایط (چه آکوستیک و چه کامپوننت) میتونه روی مکان نقطه بهینه تاثیر بگذاره.

Read More

چند تجربه خوب در زمینه Speaker Placement

جمعه 6 مارس 2009
/ / /

wilsonmaxx1

خب ، این روزها هر جا میرم ، وقتی برای Speaker Placement میگذارم و سعی میکنم یک نقطه خوب برای بلندگو در خانه دوستان پیدا کنم.

هفته پیش مهمان دوست بسیار خوبم جناب مهندس پوینده عزیز بودم که به تازگی از امریکا برگشتند. سیستم ایشان متشکل از ویلسون مکس ، آودیو نت آنکورو با پری ام 3 و سورس دیجیتال آکوفیض و کابلهای کربنی ون دن هول هست.

مثل همیشه آودیو نت به زیباترین شکل ممکن موسیقی رو روایت میکنه و منو به این فکر فرو میبره که آیا ممکنه اون زیبایی و حسی که در صدای این آمپلی فایر هست رو جای دیگه ای تجربه کنم؟!

من و مهندس پوینده عزیز سه ساعتی مشغول جابجایی بلندگو بودیم و در انتها یک نقطه خوب برای بلندگو پیدا کردیم ، نکته جالب اینجا بود که بلندگو حتی با کمتر از یک سانتی متر جابجایی از اون نقطه صداش کاملا فرق میکرد و اصلا میشد یک چیز دیگه.

آقای مارتین کالمز میگویند چندین نقطه خوب برای بلندگو (Neutral zone) در اتاق وجود داره که در هر نقطه یک سری فرکانسها بهتر و یکسری غیر دقیق تر پخش میشوند و هر نقطه ای خوبیها و ضعف های خودش رو داره و ما اون روز فقط یک نقطه رو پیدا کردیم و علامت گذاری کردیم و سعی نکردیم نقاط دیگری رو هم پیدا کنیم. در اون نقطه ای که ما پیداش کردیم هم bass جریان راحت تری داشت و هم Mid و mid/high خوب بود اما بنظر من high کاملا راضی کننده نبود.

پیدا کردن یک نقطه دیگر بنظرم حداقل یکی دو ساعتی وقت میبرد که در اون جلسه امکانش نبود و به همون نقطه اکتفا کردیم.

من از مهندس پوینده عزیز بخاطر این تجربه خوب تشکر میکنم و امیدوارم بشه در اون فضا روزی به DPOLS برسیم هرچند کار خیلی راحتی نیست.

تجربه دیگه خانه دوست خوبمون جناب آقای سماوات بود که من گزارشی از صدا نوشتم و در پست بعدی قرارش میدم . اون تجربه هم جالب بود اما اجازه بدید در پست بعدی در موردش بنویسم.

دیشب هم یکی از دوستان بتازگی ویلسون مکس خریدند و از من دعوت کردند تا صدای سیستم شان را با مارک لوینسون بشنوم. اگر قبلا یادتان باشد من صدای مارک لوینسون با ویلسون سوفیا را جایی دیگر شنیده بودم و نوشته بودم دوست دارم بجای سوفیا بلندگویی دینامیک تر خصوصا در میکرو رو با مارک لوینسون بشنوم. چقدر خوب شد این اتفاق افتاد و من ویلسون مکس رو با مارک لوینسون مدل 383 و سورس 390s شنیدم.

این دوست عزیز تا بحال مدلهای ویلسون کاب ، دوئت ، سوفیا ، وات پاپی 7 رو هم در گذشته تجربه کرده بودند و الان از ویلسون وات پاپی هفت به ویلسون مکس سیستمشون رو ارتقا دادند.

الیته باید بگم ایشان یک فضای کاملا اختصاصی برای شنیدن تدارک دیدند و قرار است بعد از عید اتاق رو کاملا آکوستیک کنند تا بلندگوی مکس که ابعاد بزرگتری در مقایسه با وات پاپی 7 دارد در یک فضای بهینه و مناسب Setup شود و من از این بابت خیلی خوشحالم چون برای بلندگویی مانند مکس باید فضایی مناسب تدارک دید.

wilson-maxx-3

نکته جالب تلفیق بلندگوی دینامیک مکس با مارک لوینسون بود که صدا رو به همون سمتی که باید شیفت داد و صدا اون سرزندگی و Presence زنده رو با تلفیق مکس و مارک لوینسون پیدا کرد. مارک لوینسون با سوفیا صدایی slow داشت اما مکس خیلی خوب با مارک لوینسون Match شد و صداش در مقایسه با سوفیا Live up شد.

حتی ویلسون وات پاپی هفت هم تفاوت صداش با مکس زیاد بود ، این مقیاس تفاوت برای من جالب بود چرا که غیر از Stage بزرگ تر با عمق ، عرض و ارتفاع بیشتر ما شفافیت و وضوح بیشتری رو در صدا تجربه میکردیم. وات پاپی تا زمانی که صدا روی مکس سوئیچ نمیشد راضی کننده و خوب بود اما وقتی صدا روی مکس سوئیچ میشد تفاوت اونقدر بود که دلمون نخواد به سیستم 7 برگردیم.

ویلسون مکس کاملا bass متفاوتی داره و واقعا گسترش فرکانسی ناحیه پایینش با وات پاپی (چه 7 و چه 8 سری وات پاپی) قابل قیاس نیست اما مساله جالب برای من غیر از تصویر بزرگتر مساله Low distortion بودنش در مقایسه با ویلسون هفت بود. انگار صدا refine تر شد با خلوص و transparency بیشتری که ره یافت بیشتری به شنونده میداد تا اون low level Information صدا رو بدون از دست دادن کنترل در Micro صدا بشنویم.

دریچه بزرگتری از صدا در تمام نواحی فرکانسی (این شاخص در ناحیه mid خیلی مهم هست) بروی شنونده باز میشه و سکوت زیاد زمینه و دقت در کنترل میکرو دینامیک صدایی راحت اما با وضوح بالا به ما میده که decay های صدا براحتی تا پایان ای که محو میشوند شنیده میشه.

فقط دیستورشن پایین مهم نیست چرا که بلندگوهایی در دنیا هستند که خیلی Clean و Low distortion هستند اما Texture صداشون اون حالت راحت و Natural رو نداره اما ویلسون مکس در مقایسه با وات پاپی 7 در عین دادن جزئیات و وضوح بیشتر صدایی راحت و کنترل شده با Texture بی آزار داشت.

بنظر من ویلسون در مدل دوئت دینامیک هست اما کمی دینامیک رو به شکل Exaggerated ارائه میده و در مدل سوفیا بیشتر حالت Slow و Soft داره و به وات پاپی 8 که میرسه یک تعادل خوب بین دینامیک و راحتی ایجاد میکنه اما در مدل مکس صدا سرعت و وضوح بیشتری داره اما بدون از دست دادن Texture که برای من خیلی جالبه. برای صدا گرفتن از هر کدوم از این بلندگوها باید در پیدا کردن یک Upstream Match دقت کنیم و مثلا سوفیا رو به یک آمپلی فایر خیلی Soft و round نزنیم تا بتونیم نتیجه خوبی بگیریم. من تو این مدلهای ویلسون از کاب هم خیلی خوشم میاد که از طرح DAppolito استفاده میکنه و صدایی خوب داره.

نکته دیگه اینه ووفرهای مید و توییتر بلندگوی مکس هم به شکل D’Appolito Array (این طرح مال آقای Dr. Joseph D’Appolito طراح Snell هست) چیده شده که حسایتش رو به آکوستیک در یک محور میاره پایین. اگر دقت کرده باشید سری های بالای بلندگوهایی چون Tidal ، Kharma ، Dynaudio و Marten Design هم این نوع array هست.

Properly implemented, a D’Appolito array can produce a horizontal radiation pattern of widely dispersed sound while minimizing the music-blurring first reflections of soundwaves off the floor and ceiling

زیاد شلوغ کردم ، یک وقت باور نکنید من ویلسون هشت رو فراموش کردم ، نه ویلسون هشت رو دقیقا اندازه گذشته دوست دارم و شنیدن مکس نمیتونه تغییری در نظرم بده چون وات پاپی 8 یک بلندگویی است که خیلی خوب یک بالانسی در شاخص های صدا داره.

خب این اظهار نظرات در شرایطی بود که چند ساعتی صدا شنیده شد آنهم نه در شرایط مناسب. حرف زدن در مورد قابلیتهای میکرو یک بلندگو نیاز به شرایط مناسب تر و شنیدن دراز مدت تر داره. هر چقدر ما در شرایط مناسب تری و با کامپوننت های رفرنس تری از ویلسون مکس صدا بشنویم به درک بهتر و عمیق تری از توانایی های این بلندگو میرسیم.

wilsonmaxx2

بحث سر جابجایی بلندگو بود که به مقایسه وات پاپی با مکس کشیده شد. خب اونجا هم من و این دوست عزیز کمی روی placement کار کردیم و به نتایج جالبی رسیدیم. اون مکان هنوز هیچ کاری از نظر آکوستیک روش انجام نشده بود و قرار بود بعد عید درست بشه اما در همان فضا که تمامی سطوح سنگ و گچ بود بدون هیچ جاذب یا دیفیوزری یک صدای قابل قبول از مکس شنیده شد البته در نقطه ای که پیدا شد.

من دیدم بلندگوی سمت راست کمی صداش استرس بیشتری از سمت چپ داره و برای همین اول (اتاق هیچ تقارن و حالت مربع مستطیل ای به نسبت مکان بلندگو نداشت) بلندگوی سمت راست رو کمی جابجا کردم و سعی کردم بیارمش در نقطه ای که محور مستقیم موج صوتی هم در عقب و هم در جلو به یک شکستگی (تقاطع دو دیوار) منتهی میشد ، با تعجب دیدم صدای بلندگوی سمت راست خیلی راحت تر و آرام تر شد و دیگه اون استرس قبل رو نداشت.

یک نقطه خوب برای این بلندگو با جابجایی در مقیاس کوچک تر پیدا کردم و رفتم سراغ بلندگوی سمت چپ و اون رو بر اساس زاویه toe in و محور بلندگوی سمت راست با در نظر گرفتن نقطه شکست جابجا کردم. وسایل اندازه گیری دقیق در دسترس نبود تا فواصل رو دقیق تر تنظیم کنیم اما با کمی ور رفتن با بلندگو در مقیاس کوچک بلندگوی سمت چپ هم به یک نقطه خوب رسید.

وضعیت خیلی بهبود پیدا کرد و صدای کتی میولا در فضا بلند شد ، صدا وقتی بلندگو در جای خوبی هست چون استرس نداره میشه بهش خیلی ولوم داد بدون اینکه شنونده از صدا آزرده بشه.

خلاصه تو هر جلسه ای میشه با دو سه ساعت وقت یک نقطه خوب پیدا کرد و وقتی نتیجه خوب میشه آدم لذت میبره.

wilson-maxx-4

از این دوست خوبمون هم تشکر میکنم و بهشون بابت خرید ویلسون مکس تبریک میگم.

خوش بگذره

Read More

بخش دوم The “Dead Points of Live Sound” or DPOLS

سه شنبه 3 مارس 2009
/ / /

خیلی جالبه ، فکر نمیکردم یکی مثل رومی پیدا بشه چنین حرفی بزنه :

Yes, a cheep but good consumer amplifier with a inexpensive old JBL monitor, properly macro-Positioned, will literally destroy a performance of $250.000.00 high-end installation of the installation is … against the interests of the room. Do I have to pump you up more?

پیشنهاد میکنم حتما از اطلاعات فوق العاده با ارزش رومی در سایتش (http://www.goodsoundclub.com) استفاده بکنید چون باید اعتراف کنم رومی تنها کسی بود که چیزی رو به من یاد داد که ممکن نبود هیچوقت با تجربه بدستش بیارم. سایت رومی برعکس بقیه منابع که همه تمرکزشون روی بد و خوب بودن کامپوننت هاست به اصول صدا گرفتن و نقد های فای میپردازه و بشکل خیلی خوبی راه حل ارائه میده ، من ازش خیلی ممنونم چون خیلی نوشته هاش کمکم میکنه. حتما حتما به سایتش سر بزنید چون خیلی با ارزش هست.

خب رومی برعکس من که خیلی تاکید روی خوب بودن آکوستیک دارم بیشتر روی مکان بلندگو تاکید داره و معتقد هست باید هرکسی تو همون آکوستیک معمولی هم نقطه بهینه برای بلندگو رو پیدا کنه و به صدای بهتری برسه.

من معتقدم در یک آکوستیک بد مثل خانه های ما هیچوقت حتی در بهترین نقطه یعنی DPOLS هم صدا بهتر از یک حدی نمیشه و دلیلش اینه هم در خانه خودم و هم در سه چهار جای دیگه که آکوستیک معمولی بود خیلی برای Placement بلندگو وقت گذاشتم اما نتیجه یه چیزی بین بد و بدتر بود. من با تجربه ای که تا الان بدست آوردم باور ندارم در یک آکوستیک معمولی بشه به اون نقطه 1000 ای که گقتم برسیم اما رومی نظرش اینه صدا در نقطه DPOLS حتی در شرایط معمولی خیلی بهتر میشه.

نکته جالب اینه که در چند وقت اخیر که من خیلی بیشتر روی Placement بلندگو در چند جا کار کردم و بالای 3 ساعت در هر بار وقت گذاشتم صدا به یک نقطه نسبتا خوبی میرسید اما هنوز اون مشکل اساسی رو داشت و ذهن با شنیدن صدا بعد از مدتی خسته میشد، مثلا وقتی بلندگو در جای بدی بود ذهن بعد از 10 دقیقه خسته میشد و وقتی بلندگو در جای خوب بود بعد از مثلا یک ساعت ذهن خسته میشد و ما تغییر اساسی در صدا نداشتیم.

نکته جالب در Placement اینه که حتی در خانه آقای الکساندریان که آکوستیک خیلی خوب هست وقتی شما از نقطه بهینه به اندازه فقط یک سانتی متر یک بلندگو رو به شنونده نزدیک میکنید و به بلندگوی دوم دست نمیزنید صدا خیلی فرق میکنه و خصوصا فرکانسهای بالا خیلی حالت متالیک پیدا میکنند. حتی در آکوستیک معمولی هم این مساله هست که حتی یک سانتی متر دو بلندگو به هم نزدیک و یا دور میشوند صدا به هم میریزه و کلا بدست آوردن یک نقطه خیلی خوب کار خیلی سختی هست.

من فکر میکنم در یک آکوستیک خوب در زمان کمتری میشه به نقطه مطلوب رسید و در یک آکوستیک نامطلوب کار سخت تر میشه هرچند من پیشنهاد میکنم حتی اگر ساعتها برای این قضیه وقت بگذارید و به نتیجه نرسید اما نباید ناامید بشید و باید ادامه بدید البته میتونید این کار رو در چند جلسه 3 ساعته انجام بدید. فقط وقتی به یک نقطه نسبتا خوب رسیدید اونجا رو علامت گذاری کنید تا اگر خواستید باز وضعیت رو بهتر کنید اون جای خوب اول رو از دست نداده باشید.

فکر میکنم Placement بلندگو کار خیلی راحتی نیست و انرژی زیادی از آدم میگیره اما به نظر میرسه باید این کار رو انجام داد چون ارزشش رو داره. همین حالا دست به کار شوید …

مشخصه صدای خوب در صورت بهتر شدن مکان بلندگو بشرح زیر هست هرچند توقع نداشته باشید در یک آکوستیک معمولی به همه این شرایط دست پیدا کنید اما به هر حال نوشته های زیر میتونه ایده ای بده در مورد بهتر شدن:

صدا در فرکانسهای بالا آزار دهنده نباشه در حالی که اطلاعات استریویی تصویر رو کامل داشته باشیم

صدا در همه جای اتاق خوب باشه و احساس نکنیم بلندگویی وجود داره و این حس باشه که صدا در فضا حضور داره و نه اینکه از یک نقطه ای به سمت ما میاد

حتی وقتی به بلندگوی مثلا سمت راست خیلی نزدیکیم و از بلندگوی سمت چپ دور باز هم باید گوش با هر دو لینک باشه و این حس نباشه که صدا بیشتر از بلندگوی سمت راست میاد

فرکانسهای وسط تا بالا حالت راحت ، airy و open داشته باشه و صدا حجم داشته باشه نه اینکه حالت flat و forward داشته باشه ، حتی وقتی یک پالس با انرژی زیاد در فرکانسهای بالا load میشه مغز کاملا باید احساس راحتی داشته باشه و صدا از فضا بیاد نه اینکه با حالتی فوروارد مغز رو آزار بده.

جریان fluency صدا باید خیلی حالت light و راحت داشته باشه و مغز کاملا احساس ease و راحتی داشته باشه

تصویر در فرکانسهای خیلی بالا هم عمق و تعریف و حجم داشته باشه و کمترین استرسی برای شنونده ایجاد نکنه

صدا همه فرکانسها رو بهتر پخش کنه و در صدا یک حالت درخشش و باز بودن باشه بدون احساس خفگی و damp در نت ها

تصویر صدا خیلی بهتر و با حالت سه بعدی تری ساخته میشه و اطلاعات مربوط به ambience و soundstage خیلی شفافتر و بهتر شنیده میشه و یک حس زیبا در صدا بوجود میاد

مغز دوست داشته باشه خیلی بیشتر صدا بشنوه و صدا emotional باشه بشکلی که بعد از چند ساعت شنونده Involve بشه

حتی تنفس صدای خواننده باید حس بشه و احساس کنید تو همین اتاق داره نفس میکشه بدون اینکه این اطلاعات زیاد کمتری آزاری برای شنونده ایجاد کنه

صدا باید یک حس به هم پیوستگی در کل اطلاعات و detail ای که به شنونده میده داشته باشه و صدا نباید استرس و ناراحتی به شنونده القا کنه ، و خود شنونده باید دوست داشته باشه اون جزئیات رو با مغز track کنه

صدا باید با گذشت زمان بقول دوستان فاز بده و شنونده رو بیشتر با انرژی مثبتی که میده تشویق به شنیدن کنه

تصویر صدا خیلی بازتر و درست تر میشه خصوصا در فرکانسهای بالاتر و اون ابهام در تصویر از بین میره

پاسخ ناحیه پایین بهتر بشه و اون بوم و استرس از بین بره و انرژی فرکانسهای پایین حالت متعادل پیدا کنه

سیستم فراموش میشه و لذت بردن از موسیقی آغاز میشه

باور کنید رومی درست میگه چون من یک سیستم 300 میلیونی رو در شرایط بد شنیدم و بعد از یک ساعت وقتی میومدم بیرون سردرد گرفتم و رومی میگه یک سیستم زیر 2500 دلاری در نقطه DPOLS میتونه کاملا صدای یک سیستم 250000 دلاری رو Outclass کنه.

به رومی حق میدم چون من تغییر بنیادی و انقلابی رو در طول این سالها فقط با آکوستیک خوب و Placement خوب تجربه کردم و نه با شنیدن سیستم های 300 هزار دلاری.

متن زیر رو رومی در سایتش آورده :

1) When the loudspeakers are placed into the DPoLS then all characteristics of sound improving very strongly: imaging, space localization, transient, dynamic range, space presentation, tonal contrast and many other. Even the tonal imperfections of reproduction become way less notable and less prominent. What is characteristic that the improving takes abruptly, very expeditiously and swiftly.

2) The strongest improvement takes place in the subjective domain, reflecting the emotion and spiritual content of recording. The DPoLS highlights the energy of performance; boosts the ethical load of the musical content, highlight the intonations and the timbre connections of the musical phrases. Starting with a certain level of capacity of the rest reproduction chain it is possible to talk about not “reproduction” but about the reinstating and resurrection of the “original energy of live”.

3) A conversion from a regula-audio sound to the “alive sound” takes place very rapidly when the speakers enter the DPoLS. This conversion is greatly catalyzed by an ability of a playback to handle LF.

4) DPoLS exist for mono and stereo installations. In case of stereo the DPoLS is a correlation of both DPoLS for each channel. The DPoLS spots for the individual left and right channel might not have the same location when the system operates in stereo mode.

5) The relation between the towing-in and excursion the loudspeaker into the room, when the loudspeaker is located in DPoLS, is very high. In DPoLS this relation is way higher when in a satiation when the loudspeakers are juts positioned on the “optimum zone” of a given listening room.

6) The correction of “quietly of Sound” by moving loudspeaker within DPoLS is imposable. Any deviation from the DPoLS is worsening sound. Since the loudspeaker is in the DPoLS then the room/system operate in its absolute maximum capacity.

7) When the loudspeakers are in the DPoLS then the “sweat spot” increase very dramatically and in many cases it might spread across the entire room. If the output from one loudspeaker would be even blocked then it be less significantly impact sound compare to the impact if the loudspeaker were not in the DPoLS.

8) The sensitively of loudspeakers from the minute arrangements made in playback system become very high. The loudspeakers begin to act as a very strong magnifying glass that highlights everything. However, this emphasize, if it emphasizes the negative properties do not necessary have a negative impact to the listening experience. I would say that that if you system slightly off the mark after the “highlight” then the subjective affect of this emphasize would be very different then if the loudspeakers would be not in the DPoLS.

9) When the loudspeakers are installed into the DPoLS (disregarding the cost and typology of the loudspeakers) then listener is far sooner get “hypnotized” by sound. The playback become to sound “significant”, “important”, demonstrating the “playback pomposity” and some pretentious. The process of listening perceived by a listener at the very different level and it is practically imposable to do the “casual listening”. The carelessness and the inattentiveness of listening become practically imposable. Sound become not juts a “Sound in the room” but an absolute dominating and demanding force in the room

10) The sensitively of the loudspeakers installed into the DPoLS to the effect of Absolute Phase become incredibly strong. Flipping the Absolute Phase in the DPoLS does not just change the structure of bass removes the fog from the lower midrange and settle down the HF but kind of turn the entire room upside down. To discover the DPoLS is imposable if the system is not set in the correct acoustical and electrical Absolute Phase.

اینجا رو هم ببینید :

http://www.goodsoundclub.com/GetPost.aspx?PostID=4421

شاید جالب باشه بدونید من در این مورد با آقای مارتین کالمز تماس گرفتم و ایشان در انجمن شون نظرشون رو اینگونه مطرح کردند :

Amir

I have read the material. Generally I agree, but with subjectivity you may become hyper focused about small differences, which may seem to become very large.

There are dead zones or points but they are never perfect , simply grouped compromises of lower coupled room activity. with some frequency dependency.

Wilson has used the method for decades to optimise sound quality in rooms and I first reported on it years ago in my textbook High Performance Loudspeakers.
You are right to maintain our attention on the matter since vigilance in aligning speaker in rooms , and tuning the room in general can have great benefits in sound quality, often much more than upgrading expensive audio components

regards
Martin

Read More

بخش اول The “Dead Points of Live Sound” or DPOLS

سه شنبه 24 فوریه 2009
/ / /

یک مساله ای بود که برای من حل نشده بود اما من همیشه یک پاسخی براش جور میکردم تا خودم رو قانع کنم .

مساله این بود که من در گذشته (حدود 4 یا 5 سال پیش) در همه مدتی که جاهای مختلف صدا شنیدم یک بار صدای خیلی خاصی شنیدم که باورم نمیشد اون صدا از بلندگوی من داره میاد بیرون و همیشه دنبال دلیل خوب بودن اون صدایی که شنیدم بودم.

فکر کنم سال 1382 یا 1383 بود که من بلندگوی Dynaudio 82 خودم رو با دوستان خوبم (رضا و محمد) به یارامانا بردیم و با یک Krell 300i و یک سورس سونی و کابلهای خیلی معمولی مانستر صدا گرفتیم. اونجا صدا چند مشخصه داشت که هنوز یادم نرفته:

صدا در همه اتاق حضور داشت و در هر نقطه ای من صدای نسبتا خوبی میشنیدم و حتی وقتی تلفنم زنگ خورد و من رفتم بیرون شرکت وقتی برمیگشتم در جلوی درب ورودی هم صدا خوب بود.

صدا خیلی خیلی جریان Fluid و راحتی داشت که من چنین حالتی رو قبلش تجربه نکرده بودم و حتی تنفس صدای خواننده خیلی راحت حس میشد و یک راحتی Ease در جریان Flow صدا بود که باور کردنی نبود از بلندگوی من چنین صدایی میاد بیرون.

حتی رکورد های معمولی جزئیات زیادی رو خیلی راحت و با جریانی بی آزار و شفافیتی بالا پخش میکردند که برام جالب بود.

فرقی بین Krell 300i با Pre Power مدل Krell 280p 2250 نبود (قیمت دومی پنج برابر اولی هست) و فقط احساس میکردید کمی با 2250 میشه بیشتر به صدا ولوم داد که اونم اصلا بنظر مهم نمی اومد.

صدا حسی تر از گذشته بود و حس و حال آهنگ پنجم باران عشق آقای چشم آذر خیلی تاثیر گذار بود و دوست داشتم به صدا بیشتر گوش کنم.

صدا خیلی راحت ولوم پیدا میکرد و اصلا حتی در ولوم های خیلی بالا صدا آزاری نداشت و اون حس lightness در flow صدا بود.

نه کابل ها خوب بودند و نه بلندگوی من بلندگوی خوبی بود و نه سورس 500 دلاری سونی خیلی سورس خوبی بود و نه krell 300i یک آمپ فوق العاده بود ، همه چیز زیر حد متوسط بود اما صدا در مقایسه با صداهای دیگه ای که اون موقع شنیده بودم خیلی خیلی بهتر بود و همون دمو باعث شد من بیفتم تو این مسیر تموم نشدنی های فای و اگر اون صدا رو نمیشنیدم احتمالا الان چنین سایتی وجود نداشت و منم این همه برای های فای وقت نمیگذاشتم.

ما دفعات دیگه ای تو یارامانا از بلندگوی خودم صدا شنیدیم حتی با کابل خیلی بهتر و سورس رفرنس و آمپ خیلی بهتر اما بلندگوی من هیچ وقت اونجا دیگه اون صدای گذشته رو نمیداد و هیچ وقت هم من دلیل موجهی برای این موضوع پیدا نکردم.

بلندگوی من هیچ جای دیگه ای هم صدای خوبی نداد و هرجایی که برای تست میبردمش صدا خیلی از اون صدای خوب فاصله داشت و همیشه این علامت سوال تو ذهنم بود که چرا نتیجه اینه و اون موقع ها همیشه ذهن من دنبال پاسخ در بین کامپوننت ها میگشت، مثلا فکر میکردم دلیل خوب بودن صدا krell بوده که برای همین رفتم krell خریدم (2 میلیون و سیصد) و مدتی دنبال سورس سونی بودم که پیداش نکردم و بجاش آکوفیض خریدم (دو میلیون و ششصد) و همه کابل ها رو عوض کردم (یک و نیم میلیون) اما 4 سال پیش نمیدونستم دلیل خوبی اون صدا به کامپوننت ها برنمیگشت. حتی در خانه خودم هم هرچقدر روی مکان بلندگو کار کردم به یک پاسخ خوب نرسیدم و فقط به یک نقطه ای رسیدم که صدا در اونجا کمترین آزار رو داشت .

دوستان به من میگفتند تو سالها پیش تجربه الان رو نداشتی و اون چیزی که اون موقع شنیدی به نسبت زمان اون موقع Impress شدی و اگر همون صدا رو الان بشنوی میگی این صدا خیلی معمولی هست اما من خودم بین باور و عدم باور این پاسخ هیچ وقت به یک جواب قطعی نرسیدم.

مسیر های فای خیلی پیچ و خم داشت و هیچ کسی هم در ایران نمیتونست جواب هیچ کدوم از این تناقضات در ذهن من رو بده و کاربران در این فضا همیشه در یک حلقه معیوب فقط سیستم ارتقا میدن و هیچ وقت هم دلیل خیلی از چیز ها رو نمیفهمند. این وسط وقتی کاربران نمیدونند چگونه باید صدای بهتری بگیرند به سمت ارتقا و خرید سیستم های گران تر میروند.

این وسط پول ، وقت و انرژی من و شماست که به هدر میره و چقدر خوب میشد های فای در ایران وضعیت بهتری میداشت و این همه وقت و پول و انرژی بیهوده از من گرفته نمیشد.

اجازه بدید صدای دومی که شنیدم و خیلی تاثیر گذار بود رو شرح بدم و در کل نظرم رو در مورد خوب بودن این دو صدا بیان کنم.

من شاید تا این لحظه بیشتر از 20 جلسه مهمان آقای الکساندریان بودم و در این قرار ها همیشه چیزهای مختلفی تست و بررسی میشد. تاثیر کابل مستقیم برق ، تاثیر کابلهای بهتر ، جابجایی مکان بلندگو ، تاثیر دایرکت شدن سورس ، تاثیر لرزه گیر ، صدای آمپلی فایر های مختلف ، تاثیر AC Conditioner ، تاثیر چوب و وزنه روی اجزا ، تاثیر نور ، تاثیر دی مگنتایز شدن دیسک و خیلی چیزهای دیگر در این تست ها بررسی میشد و روی هر تغییری بحث و گفتگو میشد که هم خیلی جذاب و آموزنده بود و هم خیلی سرگرم کننده.

در طول این جلسات تست، اطراف بلندگو مبلمان ای بود که یک شب (اولین شبی که من خیلی Impress شدم) آقای الکساندریان مبل ها رو برداشتند و به نقطه دورتری از بلندگو ها منتقل کردند و بلندگو ها رو هم در نقطه جلوتری از قبل قرار دادند. در شب های دیگه بیشتر اوقات مبلمان نزدیک به بلندگو بود (برای به هم نخوردن نظم و دکوراسیون خانه) و مکان بلندگو هم بر اساس این نزدیکی و یا تغییر کامپوننت ها تغییر میکرد و کلا همیشه بلندگو خیلی یک جای ثابت نداشت و از یک شب تا شب دیگه مکانش فرق میکرد.

در طول این شب ها اون شب اولی که من خیلی Impress شدم فکر کردم دلیلش جلو آمدن بلندگو و دور شدن مبل بود و از اون به بعد همیشه بلندگو یک فاصله مناسبی از دیوار عقب داشت و گاهی هم مبل ها رو جابجا میکردیم اما واقعیت این بود من این حس رو داشتم که صدایی که شب اول شنیدم دیگه تکرار نشد هرچند در شب های دیگه صدا راضی کننده بود و گاهی هم خیلی خوب (مثل بار دومی که مهندس پوینده عزیز صدا شنیدند و صدا خوب بود) اما اون شب اول رو من هیچوقت فراموش نکردم. این تناقض دقیقا مثل تناقض چهار سال پیش بود و هم من و هم آقای الکساندریان برای خودمون دلیل می آوردیم که مثلا اون شب اول چون بلندگو آومد جلو و خیلی صدا فرق کرد برای بار اول ما خیلی Impress شدیم و الان همون صدا رو میشنویم و کمی برامون عادی شده ، یا دلیل می آوردیم که اون شب خودمون خیلی حس شنیدن موسیقی داشتیم و کسی هم خونه نبود و یا برق اون ساعت خوب بود و یا هزار و یک دلیل دیگه ای که خودمون هم کاملا مطمئن نبودیم.

من گفتم یک چیز رو قبول میکنم اونم اینه میپذیرم Impress شدن توسط شاخص های ماکرو بعد یک مدت عادی میشه و اگر من الان از صدایی Impress بشم و بارها همین صدا رو بشنوم کم کم برام اون صدا عادی میشه اما یک پارامتر هست که میشه روی حافظه شنیداری مون تکیه کنیم و اونم Emotionally Involving هست. به این معنی که میزان Satisfy شدن و کشش (Passion) صدا که تابعی از ارتباط حسی (Emotionally Involving) با صداست چیزی نیست که از حافظه فراموش بشه و چیزی نیست که زیاد اتفاق بیفته و میشه با دقت روی این شاخص موقعیت صدا رو به حافظه بسپاریم و در آینده روی اون حساب باز کنیم.

از نگاه من صدا در شب های بعد با تغییراتی که در طول این مدت آقای الکساندریان میدادند حتی Impressive تر هم شد و شب هایی صدا خیلی وضعیت بهتری از لحاظ Fidelity داشت (مثلا تصویر عمق بیشتری پیدا کرد ، bass بهتر شد ، focus تصویر و سکوت زمینه بیشتر شد ، وضوح افزایش یافت ، تصویر در فرکانسهای خیلی بالا هم بعد و air پیدا کرد و …) اما اون حسی که در صدای دایانا کرال بود و اون کشش موسیقی برای شنیدن دیگه در اون مقیاس تکرار نشد.

آیا من اشتباه میکنم؟!

چه پاسخی میشه داد؟!

آیا بهتر نیست خودمون رو قانع کنیم که امیر حسین داره اشتباه میکنه و صدای اون شب اول خیلی فرقی با شب های دیگه نداشت و حتی در شب های بعدی صدا بهتر هم شد!

من اون شب نوشتم مقیاس Musicality صدا از 0 تا 100 شد از 0 تا 1000 و این ادعایی بزرگ بود که باورش برای خیلی ها خیلی سخته و بقول آرمن عزیز خود ما که این صدا رو شنیدیم هنوز یک ناباوری و عدم قطعیت رو در خودمون حس میکنیم چه برسه به دیگرانی که اون صدا رو نشنیدند.

من سعی کردم در اینترنت چنین تجربه مشترکی رو پیدا کنم و به منابع ای هم سر زدم اما هیچ کسی چیزی شبیه به این مساله رو تجربه نکرده بود (حداقل من کسی رو پیدا نکردم) غیر از یک نفر که اسمش Romy The Cat هست.

من این احتمال رو دادم که میشه این مساله رو به تجربه رومی ربط داد و نتیجه گرفت اگر یک بلندگو در یک فضای آکوستیکی مناسب در نقطه ای (DPOLS به معنی Dead Points of Live Sound) خاص قرار بگیره صدا بجای 20 تا 30 درصد تغییر 300 درصد یعنی 10 برابر تغییر کنه.

لینک مطلب رومی اینجاست :

http://www.goodsoundclub.com/Forums/ShowPost.aspx?postID=9719#9719

چیزهایی که رومی میگه (با توجه به مشخصاتی که در مورد تغییر صدا در اون نقطه بیان میکنه) خیلی این احتمال رو تقویت میکنه که در اون شب ما خیلی به نقطه DPOLS نزدیک بودیم و یا شایدم همون جا بودیم هرچند خود رومی معتقده این نقطه بطور شانسی پیدا نمیشه.

رومی میگه ما دو ناحیه داریم یکی ناحیه بزرگتر و یکی هم ناحیه کوچکتر که ناحیه کوچکتر داخل ناحیه بزرگتر قرار داره و اگر بلندگو ها درست Place بشوند و در ناحیه بزرگتر قرار بگیرند صدا تا 30 درصد بهتر میشه و اگر در ناحیه کوچکتر قرار بگیرند حتی تا 300 درصد ما پاسخ بهتری خواهیم گرفت و صدا اونقدر Emotional و Communicative خواهد شد که اصلا مغز شنونده نمیتونه روی شاخص های ماکرو تمرکز کنه و جای آنالیز در مغز رو لذت شنیداری میگیره.

بنظر من ما در شب های دیگه یا در ناحیه بزرگتر بودیم و نزدیک بهش و در شب اول به ناحیه کوچکتر خیلی نزدیک بودیم چون در شب اول اون حسی بودن صدا و فراموش کردن سیستم در مغز خیلی مشهود بود.

ممکنه اون بار اولی که بلندگوهام پیش آقای رحمانی صدای خوبی میداد مکان قرار گیری اونها در ناحیه بزرگتره بود؟!

نمیدونم؟!

http://twogoodears.blogspot.com/2008/08/dpols-or-dead-points-of-live-sound.html

http://translate.google.com/translate?hl=en&sl=ru&u=http://soundex.ru/forums/lofiversion/index.php%3Ft9487.html&ei=-LGjSZWIK-TGjAehwZ2-BQ&sa=X&oi=translate&resnum=4&ct=result&prev=/search%3Fq%3DA.Polakov%2B%2BDead%2BPoints%2Bof%2BLive%2BSound%26hl%3Den%26rlz%3D1B3GGGL_enIR245IR309

ادامه دارد…

Read More

نرم افزار ELAC CARA

سه شنبه 6 مارس 2007
/ / /

 cara.jpg

شرکت آلمانی ELAC تولیدکننده این محصول نرم افزاری میباشد. این نرم افزار برای شبیه سازی آکوستیک اتاق و محاسبه پارامترهای آن جهت استفاده در بهینه Setup کردن سیستمهای صوتی استریو و دالبی در اتاق میباشد. با این نرم افزار ابتدا نقشه اتاق را با یک رابط نسبتا ساده نقشه کشی ترسیم میکنیم ، ضرایب بازگشت سطوح را با انتخاب جنس مواد سطحی دیوارها ، کف و سقف مشخص میکنیم سپس با تعیین بلندگو و مکان آن ، پاسخ اتاق را در محل قرار گیری شنونده محاسبه میکنیم. با این این کار میتوان محل قرار گیری بلندگوها و شنونده را برای بهترین Soundstage بهینه نمود و به یک پاسخ مناسب رسید. اصولا من روش تجربی انتخاب مکان بلندگو Speaker Placement را پیشنهاد میکنم که در باره آن خواهم نوشت اما این نرم افزار هم میتواند به شما کمک کند تا حداقل تصویری از وضعیت آکوستیکی اتاق داشته باشید. کمی برای یک کاربر کم حوصله مثل من سروکله زدن با آن و تعریف بلندگو خسته کننده است اما نتایج جالب خواهد بود چون اگر بدانید چه وضعیت آکوستیکی نامناسبی دارید شاید به حال آن فکری بکنید. مجله Stereophile اینجا مطلبی در مورد این نرم افزار قرار داده است. در سایت آوین آوا هم مطالبی در مورد آکوستیک وجود دارد. نرم افزار های دیگری هم مانند ETF ، DIRAC وجود دارند اما من تنها به Cara دسترسی دارم.

Read More