Kharma Loves Vitus No Feedback Pure Class-A Power

نوشته شده در (اخبار و رویدادها News) توسط امیر حسین در تاریخ ۱۸ مهر ۱۳۸۸

kharma

vitus-101

امروز با آرمن عزیز صحبت میکردم که اخبار جالبی برام داشت، یکی از دوستان مدل رفرنس Exquisite Midi (فکر کنم ۷۰ هزار دلاری میشه) رو با ویتوس ۱۰۱ تست کردند که نتیجه خیلی جالب بود. به گفته دوستی که سیستم رو تست کرده بودند صدا نسبت به قبل نه تنها در ناحیه پایین عمق و تعریف بهتری پیدا کرد بلکه در ناحیه وسط و بالا هم شفاف تر و با وضوح بیشتر رندر میشد.

انگار ویتوس تونسته بود قابلیت های بلندگوی  Kharma رو خیلی بهتر از قبل نشون بده و با این ست صدای  Kharma هم دینامیک تر شده بود و هم صدا رو با لطافت و شفافیت بیشتری پخش میکرد.

خوش باشید

Rocky Mountain Audio Fest 2009

نوشته شده در (اخبار و رویدادها News) توسط امیر حسین در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۸

spintricity-ramf-2009

نمایشگاه Rocky Mountain Audio Fest 2009 یا همان RAMF 2009 از ۲ تا ۴ اکتبر در Denver آمریکا برپاست. مایک هم اونجاست و از طریق مجله Spintricity شروع به گذاشتن عکس ها کرده، خیلی جالبه.

مایک برای نمایشگاه Marten Design Supreme رو آورده با Lamm ML-3 و در اتاق دیگر ست کامل Audio Note رو گذاشته.

مجله Spintricity مجله خیلی جالبیه و من پیشنهاد میکنم حتما مطالبش رو بخونید، یک دفعه دیدید چیزهای جالبی پیدا کردید (-:

بنظر میرسه این نمایشگاه رو اعضای Colorado Audio Society راه انداختند و گاهی فکر میکنم میشه روزی در ایران هم ما یک جمع خوب از دوستداران صدا داشته باشیم و بتونیم کارهایی انجام بدیم؟!!! اسمش رو میگذاریم Iran Audiophile Society چطوره؟

امسال طراح کیمبر با مارک لوینسون اومده به نمایشگاه و Audio Limits هم مثل همیشه با FM Acoustics و YG Acoustics اومده. بنظر میرسه YG Acoustics داره زیادی پول خرج تبلیغات میکنه و دوست داره سهم ببشتری از بازار رو در اختیار داشته باشه.

چند تا لینک گذاشتم که کم کم مطالبش کامل میشه ببینید:

http://www.enjoythemusic.com/rmaf_2009/
http://blog.stereophile.com/rmaf2009/
http://www.avguide.com/article/preview-rocky-mountain-audio-fest-part-1

ساعاتی با Sonus Faber Stradivari در کنار یک دوست خوب

نوشته شده در (تحلیل سیستمها Reviews) توسط امیر حسین در تاریخ ۵ مهر ۱۳۸۸

stradivari

اول از آرمن عزیز تشکر کنم که باعث آشنایی من با یک دوست خوب شد که آشنایی با ایشان خیلی برام با ارزش هست و خوشحالم که های فای باعث شده با کسانی آشنا بشم که هم چیزهای زیادی ازشون یاد میگیرم و هم فرصتی دست میده برای تبادل افکار و تجربیات.

این دوست خوبمون سالهاست که بشکل حرفه ای نوازنده سازهایی چون پیانو، گیتار آکوستیک، گیتار بیس و درام هستند و جالب تر اینکه در کنار سالها نوازندگی حرفه ای، ایشان در زمینه مهندسی صدا مانند صدابرداری در فضای باز و استودیو و نیز میکس و مسترینگ و … دارای تخصص و تجربه بالایی هستند.

یعنی هم درک بالایی از موسیقی دارند و هم گوش ایشان با مسائل تخصصی مربوط به خود صدا آشناست ، جمع شدن همه این تخصص ها در یکجا رو من در کسی تا به امروز ندیدم. این برخورد ها خیلی ارزشمند هست و من خوشحالم این افتخار رو داشتم که میهمان ایشان باشم و صدای سیستم صوتی ایشان رو بشنوم.

باید اعتراف کنم من مدتی است که خیلی از مغزم برای آنالیز صدا کار نمیکشم و طبیعتا خیلی هم تحلیل نمینویسم، البته اونجا من با خودم رکورد نبرده بودم و بیشتر علاقه مند بودم با این دوستمون گپ بزنم.

سیستم به شرح زیر بود:

Accuphase DP-67 CD Player

Accuphase C-275 Pre Amplifier

Accuphase A-60 Power Amplifier

Sonus Faber Stradivari 3way Loudspeaker

Van den hul Interconnect & Speaker Cable

بنظرم فضای آکوستیکی بهتر از جاهای معمول دیگری که صدا میشنوم بود و بعد از یک ساعت که سیستم گرم شده بود صدایی ملایم شنیده میشد. سونوس فابر از درایورهای خوبی استفاده کرده بود، هم بنظر سریع پاسخ میدادند و هم صدایی باز و neutral داشتند. خود بلندگو برای تنفس و محو شدن در فضا نیاز به جابجایی و یا شایدم فضای بهتری داشت و مطمئنا با جابجایی مکان بلندگو اتفاقات خیلی خوبی میفتاد.

جابجایی بلندگو برای بهتر کردن وضعیت کار راحتی نیست و شاید هر کسی تو خونش بالای چند ماه وقت صرف کنه تا به این نقطه خیلی خوب برسه و نمیشد در اون چند ساعت یک نقطه خیلی خوب پیدا کرد.

بلندگو به نظر ایشان کمی در ناحیه Mid bass کاهش انرژی داشت و البته با کاهش فرکانس انرژی بیشتر میشد که آرمن هم همین نظر رو داشت و حس میکرد کمی در ناحیه Midbass و زیر فرکانس قطع کراس آور انرژی کمتری داریم.

این دوست خوبمون گوششون خیلی به Timbre صدا حساس هست و خیلی راحت صدای انواع پیانو ها و یا نوع نوازندگی نوازنده ها رو تشخیص میدهند و معتقدند یک سیستم صوتی باید دقت خوبی در بازسازی این شاخص صدا داشته باشد.

ایشان در ضبط های سر صحنه حضور دارند و با اکولایز کردن صدا خروجی را تا حد ممکن به صدای واقعی نزدیک میکنند و برای همین است که وقتی بلندگویی را میشنوند خیلی سریع تشخیص میدهند آن بلندگو از لحاظ تونالیته چقدر پاسخ همواری دارد.

تجربیات بسیار زیاد ایشان در زمینه صدا برداری، تدوین و میکس و شنیدن اجراهای زنده این حافظه شنیداری را به ایشان داده که حتی وقتی رکوردی را میشنوند تشخیص دهند مثلا در فلان لحظه مهندس صدا از کمپرسور استفاده کرده و یا بطور کلی چه تغییری روی صدا داده است.

واقعا بخش رکورد هم دنیایی دارد که ما از آن بیخبریم و بقول آقای مهرداد جالب میشد اگر تجربیاتی هم در آن بخش بدست می آوردیم.

نکته ای که باید بهش اشاره کنم این بود که آکوفیض پاسخ بهتری در سیستم مبتنی بر خودش دارد و اگر کل سیستم را آکوفیض جمع کنیم از آکوفیض صدای نسبتا بهتری میشنویم تا از هر یک از کامپوننت های آن جدا استفاده کنیم. مثلا همین Accuphase A-50v با Pre Air tight و یا Krell اون سازگاری لازم رو نداره اما با Pre و سورس خودش وضعیت بهتری پیدا میکنه و صدای یکدستی به ما میده.

خیلی از برندها همیجوری هستند مثلا Linn هم خیلی تو سیستم خودش بهتر صدا میده اما برخی برندها هم خیلی حساسیت ندارند و در سیستم های بیشتری پاسخ مناسبی دارند و آکوفیض جزو دسته دوم هست.

دیدار خوبی بود و بهمن خیلی خوش گذشت و لازمه از این دوست خوبمون و آرمن عزیز بسیار بسیار تشکر کنم.

بزودی یک خبر جالب بهتون میدم

خوش باشید

یک روز خوب پاییزی در کنار مهندس پوینده عزیز

نوشته شده در (اخبار و رویدادها News) توسط امیر حسین در تاریخ ۳ مهر ۱۳۸۸

امروز صبح به اتفاق آقای میرزایی مهمان مهندس پوینده عزیز بودیم و خبرهای خیلی زیادی اونجا بود. مهندس ما تغییراتی داده بودند که مهمترین اونها ورود یک سورس آنالوگ بود . مقایسه ای بین دیجیتال و آنالوگ داشتیم که خیلی جالب بود. سیستم دمو به شرح زیر بود :

Accuphase DP-80 DC-81 Transport/DAC

Accuphase DP-100 Super Audio CD transport
Accuphase DC-101 Digital Processor (DAC)
Clear Audio Innovation Turntable

Roksan Xerxes Turntable
Roksan Artemiz Tonearm
Roksan Shiraz Cartridge

AKAI 4000DS mkII Tape Deck
Revox A-77 mkIII Tape Deck

Air Tight ATC-2 Pre Amplifier
Accuphase C-280L Pre Amplifier
Audio Note M3 Pre Amplifier

Air Tight ATM-211 Single Ended Power Amplifier
Accuphase A-50v Power Amplifier
Audio Note Ankoru Single Ended Amplifier

Wilson MAXX 3way Loudspeaker
Infinity IRS Epsilon loudspeaker

Accuphase PS-1200V AC ReGenerator

Accuphase DG-38 Equalizer

Accuphase T-109 Tuner

Van den Hul The First Interconnect
Van den Hul The Third Speaker Cable

Transparent Audio Reference Interconnect
Transparent Audio Reference Speaker Cable

قبلا هم مقایسه ای داشتم بین آنالوگ و دیجیتال در آوین آوا که میتونید بخونید و نوشته اون موقع رو با نوشته الانم مقایسه کنید.

آنالوگ اولین تفاوتش در Integrity صدا بود (همون مفهومی که من خیلی روش تاکید دارم و فکر میکنم تا حدی منظور Harry Pearson هم از Continuousness همینه) و یک حس به هم پیوستگی در میکرو Texture صدا بود که در دیجیتال به این شکل نبود.

دیجیتال در ماکرو مشکلی نداشت و حتی کمی Impressive تر بود اما Texture صداش حس و حالت لطیف و مخملی رو نداشت، انگار دیجیتال اون لایه حریر مانند ای که در صدا گوش رو نوازش میکنه از روی صدا برداشته بود و به همین دلیل صداش حس و حال آنالوگ رو نداشت.

آقای مهندس سلیم زاده قبلا در آوین آوا عبارتی رو برای تشریح آنالوگ در مقابل دیجیتال بکار برده بودند که خیلی جالب بود، اونم این بود که گفتند دیجیتال مصنوعی بنظر میرسه اما آنالوگ حالتی طبیعی داره و فکر میکنم دقیقا دیجیتال چنین حالتی رو تداعی میکنه.

البته من اضافه کنم به نظر میرسه مشکل Texture صدای دیجیتال اگر در استودیو همه کارها آنالوگ انجام بشه و کاری به کار صدا در حوزه دیجیتال (Stop Digital Madness) نداشته باشند و فقط در انتها روی دیجیتال ذخیره بشه بهتر میشه. افرادی مثل رومی و sax معتقدند به این شکل میشه از صدای دیجیتال چیز خیلی خوب هم شنید اما راستش من اونقدر از دیجیتال متنفرم که نمیتونم باور کنم حتی در بهترین حالت هم وضعیت مثل آنالوگ بشه. من تو دسته I hate Digital قرار میگیرم.

مشکل دیگه دیجیتال غیر از Integrity کم و وضعیت میکرو خراب، مساله تغییر شاخص در فرکانسهای بالاتر هنگام تغییر تونال صدا بود، وقتی سازی میرفت روی نت های بالاتر و با سرعت انرژی بیشتری رو میخواست در فرکانسهای بالاتر منتقل کنه صدا به هم میپیچید و در لحظاتی اون حالت به هم پیوستگی، راحت و آرامش رو از دست میداد و باعث میشد شنونده حس کنه جریان صدا حالتی Fluid و پیوسته و راحت نداره. این خطا خیلی اولش شنونده رو متوجه نمیکرد اما کم کم مغز اون حس راحت رو نداشت و در درازمدت ایجاد مشکل میکرد.

صدای آنالوگ یک احساس انبساط، راحتی ، جاری شدن و لذت رو میداد اما دیجیتال در جهت مخالف سعی میکرد شنونده رو به سمت خاموش کردن سیستم ببره ، دیجیتال با حس شنیداری همراه نبود اما آنالوگ چرا.

آنالوگ فرمتی هست که میکرو رو خراب نمیکنه و اگر برای سورس آنالوگ هزینه کنید ارزش داره چون با حفظ میکرو به سمت ماکرو بهتر میروید اما برای دیجیتال هزینه کردن بنظر اشتباهه چون هیچوقت حتی در بهترین حالتش اون چیزی که باید به شما بده رو نمیده.

خلاصه خیلی خوش گذشت و من از مهندس پوینده عزیز همین جا تشکر میکنم.

الان هم دارم میرم بلندگوی Sonus Faber Stradivari رو بشنوم ، جای شما رو خالی میکنم …

خوش باشید

Micro Linearity vs Macro Linearity بخش هفتم

نوشته شده در (شنونده و حس شنیداری Audiophile) توسط امیر حسین در تاریخ ۱ مهر ۱۳۸۸

به این عکس نگاه کنید ، چقدر همه چیزهایی که من میخوام بیان کنم رو یکجا بیان میکنه، عکس از سایت Nutshell High Fidelity هست:

pix3a

لینک زیر:

http://www.nutshellhifi.com/library/tinyamps.html

تو شکل بالا منظور از Ongaku همان Audio Note Ongaku هست که یک سینگل اندد ترایود لامپی است.

در شکل بالا نشان داده شده که ۷۵ سال پیش آمپلی فایر ها سینگل اندد ترایود لامپی بدون فیدبک بودند و در یک مسیر کاهش دیستورشن به سمت آمپلی فایرهای ترانزیستوری با توان بالا و با فیدبک زیاد آمدند تا دیستورشن را به ۰٫۰۰۰۱ برسانند.

الان کمپانی هایی مانند Goldmund و Halcro هم به همین اعداد ۰٫۰۰۰۱ رسیدند اما در صدای آنها چیزی نیست که شنونده در دراز مدت ازش لذت ببره. چیزی که جالبه اینه که ویتوس یک آمپلی فایر Class A no feedback هست که در منحنی بالا قبل از Audio Note Ongaku قرار میگیره و دقیقا همون شکلی که براتون کشیدم رو تداعی میکنه. یعنی باید صنعت صدا به این سمت بره تا وضعیت میوزیکالیتی بهتر بشه.

یک چیز جالب دیگری که بد نیست اینجا بنویسم نگاه طراح Audio Note به Level های صدای سیستم هاست، اینجا رو ببینید :

http://www.audionote.co.uk/articles/art_level_system.shtml

در متن بالا طراح Audio Note یک ایده برای ارزش گذاری صدا در حالت کلی بر مبنای توپولوژی مدار میده به شرح زیر :

Level Minus Two: Class B push-pull transistor amplifiers

Level Minus One: Class A push-pull transistor amplifiers

Level Zero: Class AB push-pull pentode or tetrode amplifiers

Level One: Class A push-pull pentode or tetrode amplifiers

Level Two: Class A single-ended pentode or tetrode amplifiers & Class A push-pull directly heated no-feedback triode amplifiers

Level Three: Class A single-ended directly heated no feedback triode amplifiers

چیزی که خیلی برای من جالبه اینه که این طبقه بندی دقیقا در مسیر بهتر شدن Micro Linearity هست و در این مسیر هرچقدر وضعیت Micro بهتر میشه از نگاه طراح Audio Note صدا هم بهتر میشه.

آودیو نت معتقده باید به سمت سینگل اندد کلاس A لامپی رفت بدون فیدبک اونم تو مد ترایود.



ابر برچسب‎ها