صدا و سیستم های صوتیمجموعه تجربیات شخصی در زمینه حس شنیداری و سیستم های صوتی

اول از آرمن عزیز تشکر کنم که باعث آشنایی من با یک دوست خوب شد که آشنایی با ایشان خیلی برام با ارزش هست و خوشحالم که های فای باعث شده با کسانی آشنا بشم که هم چیزهای زیادی ازشون یاد میگیرم و هم فرصتی دست میده برای تبادل افکار و تجربیات.

این دوست خوبمون سالهاست که بشکل حرفه ای نوازنده سازهایی چون پیانو، گیتار آکوستیک، گیتار بیس و درام هستند و جالب تر اینکه در کنار سالها نوازندگی حرفه ای، ایشان در زمینه مهندسی صدا مانند صدابرداری در فضای باز و استودیو و نیز میکس و مسترینگ و … دارای تخصص و تجربه بالایی هستند.

یعنی هم درک بالایی از موسیقی دارند و هم گوش ایشان با مسائل تخصصی مربوط به خود صدا آشناست ، جمع شدن همه این تخصص ها در یکجا رو من در کسی تا به امروز ندیدم. این برخورد ها خیلی ارزشمند هست و من خوشحالم این افتخار رو داشتم که میهمان ایشان باشم و صدای سیستم صوتی ایشان رو بشنوم.

باید اعتراف کنم من مدتی است که خیلی از مغزم برای آنالیز صدا کار نمیکشم و طبیعتا خیلی هم تحلیل نمینویسم، البته اونجا من با خودم رکورد نبرده بودم و بیشتر علاقه مند بودم با این دوستمون گپ بزنم.

سیستم به شرح زیر بود:

Accuphase DP-67 CD Player

Accuphase C-275 Pre Amplifier

Accuphase A-60 Power Amplifier

Sonus Faber Stradivari 3way Loudspeaker

Van den hul Interconnect & Speaker Cable

بنظرم فضای آکوستیکی بهتر از جاهای معمول دیگری که صدا میشنوم بود و بعد از یک ساعت که سیستم گرم شده بود صدایی ملایم شنیده میشد. سونوس فابر از درایورهای خوبی استفاده کرده بود، هم بنظر سریع پاسخ میدادند و هم صدایی باز و neutral داشتند. خود بلندگو برای تنفس و محو شدن در فضا نیاز به جابجایی و یا شایدم فضای بهتری داشت و مطمئنا با جابجایی مکان بلندگو اتفاقات خیلی خوبی میفتاد.

جابجایی بلندگو برای بهتر کردن وضعیت کار راحتی نیست و شاید هر کسی تو خونش بالای چند ماه وقت صرف کنه تا به این نقطه خیلی خوب برسه و نمیشد در اون چند ساعت یک نقطه خیلی خوب پیدا کرد.

بلندگو به نظر ایشان کمی در ناحیه Mid bass کاهش انرژی داشت و البته با کاهش فرکانس انرژی بیشتر میشد که آرمن هم همین نظر رو داشت و حس میکرد کمی در ناحیه Midbass و زیر فرکانس قطع کراس آور انرژی کمتری داریم.

این دوست خوبمون گوششون خیلی به Timbre صدا حساس هست و خیلی راحت صدای انواع پیانو ها و یا نوع نوازندگی نوازنده ها رو تشخیص میدهند و معتقدند یک سیستم صوتی باید دقت خوبی در بازسازی این شاخص صدا داشته باشد.

ایشان در ضبط های سر صحنه حضور دارند و با اکولایز کردن صدا خروجی را تا حد ممکن به صدای واقعی نزدیک میکنند و برای همین است که وقتی بلندگویی را میشنوند خیلی سریع تشخیص میدهند آن بلندگو از لحاظ تونالیته چقدر پاسخ همواری دارد.

تجربیات بسیار زیاد ایشان در زمینه صدا برداری، تدوین و میکس و شنیدن اجراهای زنده این حافظه شنیداری را به ایشان داده که حتی وقتی رکوردی را میشنوند تشخیص دهند مثلا در فلان لحظه مهندس صدا از کمپرسور استفاده کرده و یا بطور کلی چه تغییری روی صدا داده است.

واقعا بخش رکورد هم دنیایی دارد که ما از آن بیخبریم و بقول آقای مهرداد جالب میشد اگر تجربیاتی هم در آن بخش بدست می آوردیم.

نکته ای که باید بهش اشاره کنم این بود که آکوفیض پاسخ بهتری در سیستم مبتنی بر خودش دارد و اگر کل سیستم را آکوفیض جمع کنیم از آکوفیض صدای نسبتا بهتری میشنویم تا از هر یک از کامپوننت های آن جدا استفاده کنیم. مثلا همین Accuphase A-50v با Pre Air tight و یا Krell اون سازگاری لازم رو نداره اما با Pre و سورس خودش وضعیت بهتری پیدا میکنه و صدای یکدستی به ما میده.

خیلی از برندها همیجوری هستند مثلا Linn هم خیلی تو سیستم خودش بهتر صدا میده اما برخی برندها هم خیلی حساسیت ندارند و در سیستم های بیشتری پاسخ مناسبی دارند و آکوفیض جزو دسته دوم هست.

دیدار خوبی بود و بهمن خیلی خوش گذشت و لازمه از این دوست خوبمون و آرمن عزیز بسیار بسیار تشکر کنم.

بزودی یک خبر جالب بهتون میدم

خوش باشید

امروز صبح به اتفاق آقای میرزایی مهمان مهندس پوینده عزیز بودیم و خبرهای خیلی زیادی اونجا بود. مهندس ما تغییراتی داده بودند که مهمترین اونها ورود یک سورس آنالوگ بود . مقایسه ای بین دیجیتال و آنالوگ داشتیم که خیلی جالب بود. سیستم دمو به شرح زیر بود :

Accuphase DP-80 DC-81 Transport/DAC

Accuphase DP-100 Super Audio CD transport
Accuphase DC-101 Digital Processor (DAC)
Clear Audio Innovation Turntable

Roksan Xerxes Turntable
Roksan Artemiz Tonearm
Roksan Shiraz Cartridge

AKAI 4000DS mkII Tape Deck
Revox A-77 mkIII Tape Deck

Air Tight ATC-2 Pre Amplifier
Accuphase C-280L Pre Amplifier
Audio Note M3 Pre Amplifier

Air Tight ATM-211 Single Ended Power Amplifier
Accuphase A-50v Power Amplifier
Audio Note Ankoru Single Ended Amplifier

Wilson MAXX 3way Loudspeaker
Infinity IRS Epsilon loudspeaker

Accuphase PS-1200V AC ReGenerator

Accuphase DG-38 Equalizer

Accuphase T-109 Tuner

Van den Hul The First Interconnect
Van den Hul The Third Speaker Cable

Transparent Audio Reference Interconnect
Transparent Audio Reference Speaker Cable

قبلا هم مقایسه ای داشتم بین آنالوگ و دیجیتال در آوین آوا که میتونید بخونید و نوشته اون موقع رو با نوشته الانم مقایسه کنید.

آنالوگ اولین تفاوتش در Integrity صدا بود (همون مفهومی که من خیلی روش تاکید دارم و فکر میکنم تا حدی منظور Harry Pearson هم از Continuousness همینه) و یک حس به هم پیوستگی در میکرو Texture صدا بود که در دیجیتال به این شکل نبود.

دیجیتال در ماکرو مشکلی نداشت و حتی کمی Impressive تر بود اما Texture صداش حس و حالت لطیف و مخملی رو نداشت، انگار دیجیتال اون لایه حریر مانند ای که در صدا گوش رو نوازش میکنه از روی صدا برداشته بود و به همین دلیل صداش حس و حال آنالوگ رو نداشت.

آقای مهندس سلیم زاده قبلا در آوین آوا عبارتی رو برای تشریح آنالوگ در مقابل دیجیتال بکار برده بودند که خیلی جالب بود، اونم این بود که گفتند دیجیتال مصنوعی بنظر میرسه اما آنالوگ حالتی طبیعی داره و فکر میکنم دقیقا دیجیتال چنین حالتی رو تداعی میکنه.

البته من اضافه کنم به نظر میرسه مشکل Texture صدای دیجیتال اگر در استودیو همه کارها آنالوگ انجام بشه و کاری به کار صدا در حوزه دیجیتال (Stop Digital Madness) نداشته باشند و فقط در انتها روی دیجیتال ذخیره بشه بهتر میشه. افرادی مثل رومی و sax معتقدند به این شکل میشه از صدای دیجیتال چیز خیلی خوب هم شنید اما راستش من اونقدر از دیجیتال متنفرم که نمیتونم باور کنم حتی در بهترین حالت هم وضعیت مثل آنالوگ بشه. من تو دسته I hate Digital قرار میگیرم.

مشکل دیگه دیجیتال غیر از Integrity کم و وضعیت میکرو خراب، مساله تغییر شاخص در فرکانسهای بالاتر هنگام تغییر تونال صدا بود، وقتی سازی میرفت روی نت های بالاتر و با سرعت انرژی بیشتری رو میخواست در فرکانسهای بالاتر منتقل کنه صدا به هم میپیچید و در لحظاتی اون حالت به هم پیوستگی، راحت و آرامش رو از دست میداد و باعث میشد شنونده حس کنه جریان صدا حالتی Fluid و پیوسته و راحت نداره. این خطا خیلی اولش شنونده رو متوجه نمیکرد اما کم کم مغز اون حس راحت رو نداشت و در درازمدت ایجاد مشکل میکرد.

صدای آنالوگ یک احساس انبساط، راحتی ، جاری شدن و لذت رو میداد اما دیجیتال در جهت مخالف سعی میکرد شنونده رو به سمت خاموش کردن سیستم ببره ، دیجیتال با حس شنیداری همراه نبود اما آنالوگ چرا.

آنالوگ فرمتی هست که میکرو رو خراب نمیکنه و اگر برای سورس آنالوگ هزینه کنید ارزش داره چون با حفظ میکرو به سمت ماکرو بهتر میروید اما برای دیجیتال هزینه کردن بنظر اشتباهه چون هیچوقت حتی در بهترین حالتش اون چیزی که باید به شما بده رو نمیده.

خلاصه خیلی خوش گذشت و من از مهندس پوینده عزیز همین جا تشکر میکنم.

الان هم دارم میرم بلندگوی Sonus Faber Stradivari رو بشنوم ، جای شما رو خالی میکنم …

خوش باشید

به این عکس نگاه کنید ، چقدر همه چیزهایی که من میخوام بیان کنم رو یکجا بیان میکنه، عکس از سایت Nutshell High Fidelity هست:

لینک زیر:

http://www.nutshellhifi.com/library/tinyamps.html

تو شکل بالا منظور از Ongaku همان Audio Note Ongaku هست که یک سینگل اندد ترایود لامپی است.

در شکل بالا نشان داده شده که ۷۵ سال پیش آمپلی فایر ها سینگل اندد ترایود لامپی بدون فیدبک بودند و در یک مسیر کاهش دیستورشن به سمت آمپلی فایرهای ترانزیستوری با توان بالا و با فیدبک زیاد آمدند تا دیستورشن را به ۰٫۰۰۰۱ برسانند.

الان کمپانی هایی مانند Goldmund و Halcro هم به همین اعداد ۰٫۰۰۰۱ رسیدند اما در صدای آنها چیزی نیست که شنونده در دراز مدت ازش لذت ببره. چیزی که جالبه اینه که ویتوس یک آمپلی فایر Class A no feedback هست که در منحنی بالا قبل از Audio Note Ongaku قرار میگیره و دقیقا همون شکلی که براتون کشیدم رو تداعی میکنه. یعنی باید صنعت صدا به این سمت بره تا وضعیت میوزیکالیتی بهتر بشه.

یک چیز جالب دیگری که بد نیست اینجا بنویسم نگاه طراح Audio Note به Level های صدای سیستم هاست، اینجا رو ببینید :

http://www.audionote.co.uk/articles/art_level_system.shtml

در متن بالا طراح Audio Note یک ایده برای ارزش گذاری صدا در حالت کلی بر مبنای توپولوژی مدار میده به شرح زیر :

Level Minus Two: Class B push-pull transistor amplifiers

Level Minus One: Class A push-pull transistor amplifiers

Level Zero: Class AB push-pull pentode or tetrode amplifiers

Level One: Class A push-pull pentode or tetrode amplifiers

Level Two: Class A single-ended pentode or tetrode amplifiers & Class A push-pull directly heated no-feedback triode amplifiers

Level Three: Class A single-ended directly heated no feedback triode amplifiers

چیزی که خیلی برای من جالبه اینه که این طبقه بندی دقیقا در مسیر بهتر شدن Micro Linearity هست و در این مسیر هرچقدر وضعیت Micro بهتر میشه از نگاه طراح Audio Note صدا هم بهتر میشه.

آودیو نت معتقده باید به سمت سینگل اندد کلاس A لامپی رفت بدون فیدبک اونم تو مد ترایود.

خیلی دلم گرفت شنیدم هنرمند عزیز استاد پرویز مشکاتیان از دنیا رفت، این ضایعه رو به همه هنرمندان و دوستداران موسیقی ایران تسلیت میگم.

چقدر دلم میخواست دوباره با شجریان برنامه اجرا کنه ، به یاد اون دهه طلایی که همه کارهای خوب شجریان با مشکاتیان ساخته میشد.

جدایی این دو به همکاری دوباره نرسید…

آلبوم های بیداد ، آستان جانان ، نوا مرکب خوانی ، قاصدک ، گنبد مینا ، سر عشق ، دستان ، لحظه دیدار و … همه  و همه از با ارزش ترین کارهایی است که در موسیقی ما ساخته شده و من تقریبا کارهایی رو از شجریان دوست دارم که آهنگسازش مشکاتیان بوده.

روحش شاد

گاهی چیزهایی میشنوم که برام جالبه و گاهی هم مسائلی مطرح میشه که برام خیلی عجیبه، منظورم اظهار نظرات آدمهاست در مورد مسائل های فای و خصوصا در مورد سایت و نوشته هام.

ما آدم ها هر کدوم تجرباتی داریم، مطالعاتی داشتیم و داریم در مسیر خودمون به سمت اونچه که دوست داریم حرکت میکنیم. این تجربیات و مطالعات طی فرایندی تصویری از مسائل به ما میده که باعث میشه نگرش ما به آن مسائل شکل بگیره.

هر آدمی با دید خودش به مسائل نگاه میکنه و طبیعتا در مورد هر موضوعی نظراتی داره.

چیزی که مفهوم ارتباط رو معنی دار میکنه اینه که تقابل این دیدگاه ها و اظهار نظرات در یک فضای ارتباطی بین افراد باعث بشه تا هر یک از اعضا از تجربیات دیگران و دیدگاه های اونها برای خودش و در مسیر حرکتش استفاده کنه.

یعنی هدف از گفتگو و ارتباط اینه که هر آدمی در مسیر خودش و با استقلال فکری خودش بهتر بتونه به جلو بره و در این حرکت رو به جلو از ارتباط با دیگران چیزهایی یاد بگیره.

از نگاه من گفتگو و ارتباط یک ساختاری داره و متاسفانه گاهی ما اصلا فراموش میکنیم گفتگو چه هدفی باید داشته باشه.

دلیل نوشتن این مساله اینه که من گاهی با اظهار نظراتی مواجه میشم که مشخصا به دو چیز اشاره داره:

یکی اینکه شخص ای که در مورد سایت و یا موضوعی خطاب به من نظری میده و سعی میکنه با نظرم مخالفت کنه در بیشتر اوقات نظرات منو درست نخونده و با دقت دنبال نکرده.

دوم اینکه شخص انتقاد کننده اصلا خیلی از مسائل مطرح شده رو درست نفهمیده و بعد شروع به انتقاد کرده.

اولا باید بگم اعتقاد من اینه که سایت من هدفش فروکردن عقایدم تو ذهن دیگران نیست و گرچه گاه گاهی تند نظر میدم اما دلیل اونها آگاه سازی مخاطب هست (شایدم یه جور علاقه به تند نوشتن هست، نمیدونم!) و نه تاکید و فشار برای اینکه اون مخاطب مثل من فکر کنه. من اعتقاد دارم هر کسی حق داره نظراتش رو بیان کنه و در فضای گفتگو هم به نقد نظرات دیگران بپردازه و هم خودش رو محک بزنه اما نهایتا هر شخصی در فضای ارتباط باید دو چیز رو مد نظر داشته باشه :

یکی اینکه استقلال فکری خودش رو حفظ کنه و وقتی با نظرات کسی مواجه میشه که بنظر با تجربه تر میاد، تنها به صرف آگاهی  و تجربه اون شخص نظراتش رو قبول نکنه. خیلی مهم هست که ما اگر فکر میکنیم نظرات کسی خیلی احتمال داره درست باشه بجای پذیرش اون دیدگاه و با عینک اون آدم به مسائل نگاه کردن سعی کنیم با دید خودمون به جلو بریم و با تجربه و تست و مطالعه ببینیم آیا اون دیدگاه درست بوده یا نه.

لذت یادگیری در قبول کردن یک نظر از شخصی در جایگاه بالاتر نیست بلکه فهمیدن اینه که اون آدم چی گفته. ما تنها به اندازه فهمیدن بیشتر به جلو میریم و نه به اندازه قبول کردن بی چون و چرای نظرات آدم های متخصص.

من خودم همیشه وابسته به دیدگاه خودم بودم و فقط از تجربیات خودم نوشتم و هیچوقت ذهنم وابسته به دیدگاهی نشد اما سعی کردم اگر یک آدمی که تجربه بالایی داشته و نظری داده اون نظر رو به حافظه ام بسپارم و ببینم در آینده من هم به اون نظر میرسم و یا نه خلافش بهم ثابت میشه.

من دنیا رو با دید خودم تصویر میکنم حتی اگر وسعت دید من خیلی کمتر از کسانی باشه که بیشتر از من تجربه داشتند و اگر با نظری روبرو بشم که برام عجیب و دور از ذهن میاد بجای پذیرش اون نظر سعی میکنم با تست و تجربه و بازبینی مجدد بفهمم منظور اون آدم چی بوده، اگر نفهمم که خوب دیگه کاری به اون نظر ندارم و تنها به حافظه میسپارمش تا شاید روزی امکان نقد اون نظر برام فراهم بشه ام اگر بفهمم چی گفته که هم به آگاهی ام اضافه شده و هم میتونم نقدش کنم.

نکته دومی که باید بهش اشاره کنم اینه که هر خواننده ای قبل از نقد نظرات دیگران و مخالفت و یا موافقت با نظر نویسنده باید خودش دقیقا نظرات طرف رو خونده باشه و کاملا فهمیده باشه که نویسنده چی گفته.

چیزی که برام من بارها پیش اومده اینه که کسی در مورد نظرات من نظری داده که حتی نوشته منو درست نخونده و از جایی بشکل تغییر یافته نظرم رو فقط  شنیده و گاهی هم نظر رو خونده اما خیلی از چیزهاشو درست نفهمیده.

وقتی ما نمیتونیم بفهمیم نویسنده دقیقا چی گفته لزومی نداره بهش گیر بدیم و خودمون رو درگیرش کنیم، در این حالت اظهار نظر چه بصورت موافقت و چه بصورت مخالفت فایده ای برای انتقاد کننده و انتقاد شونده نداره.

ارتباط موقعی معنا پیدا میکنه که ما اول بفهمیم طرف چی گفته و بعد شروع به نقدش کنیم و نظر خودمون رو بیان کنیم.

بنظر من بدترین چیز اینه که ما بدون فهمیدن درست یک نظر به اون نظر اعتقاد پیدا کنیم و بهش عمل کنیم و یا برعکس باهاش مخالفت کنیم. من وقتی میگم کابل کربنی تو این شاخص ها خوبه خواننده حق نداره فرض کنه کابل کربنی چیز کاملا خوبیه و باید بره براش پول بده و برعکس تا وقتی نفهمیده من دقیقا به چه شاخص هایی اشاره دارم نباید با من مخالفت کنه و بگه کابل کربنی خوب نیست.

تاثیر کور بدترین نوع تاثیر هست و من قبلا هم نوشتم خیلی بدم میاد خواننده فقط از نوشته ها  دنبال این باشه که چی از نظر من خوبه و چی بده و بر این اساس به جلو بره.

نظرات من مال خودم هست و نظرات هر کسی مربوط به خودش هست و یک ارتباط خوب وقتی معنا پیدا میکنه که ما با درک نظرات هم شروع به موافقت و یا مخالفت کنیم.

دوباره تاکید میکنم من هیچ علاقه ای به تغییر نظرات دیگران به این شکلی که گفتم ندارم و امیدوارم کسانی که این سایت رو میخونند بشکل اشتباه تحت تاثیر این سایت قرار نگیرند چون دوست دارم هر کدوم از ما استقلال فکری خودمون رو داشته باشیم و هم بدون آگاهی درست شروع به نقد و مخالفت نکنیم.

کسی که کابل کربنی رو تست میکنه و نتیجه براش مثبت نیست میتونه نتیجه بگیره این کابل کابل خوبی نیست و همه جا نظرش رو اعلام کنه که من این کابل رو تست کردم اما خوب نبود اما نمیتونه بدون اینکه درست فهمیده باشه من چه نظری دارم و چرا روی این کابل تاکید دارم بیاد بگه اکبری اشتباه میکنه.

میتونه بگه من نظرم اینه اما تا زمانی که نفهمیده چرا من روی کابل کربنی تاکید دارم نمیتونه بگه اکبری اشتباه میکنه.

در مورد ویتوس هم همینه، شما میرید صداش رو میشنوید و با احتمال زیاد با این شرایط دمو میگید صدا خوب نبود اما حق ندارید تا زمانی که درست متوجه نظرات من در مورد ویتوس نشدید بگید اکبری اشتباه میکنه.

شما حس کردید ویتوس صدای خوب نداره، خب کاملا طبیعی است که نظرتون رو عنوان کنید همونجوری که آقای راد نوشتند در نمایشگاه صدای اتاق ای که ویتوس توش بود خوب نبود اما آقای راد نیومد بگه اکبری داره اشتباه میکنه. آقای راد نظر خودش رو در مورد صدایی که از ویتوس شنید گفت و من هم ازشون تشکر کردم.

نظر من با نظر آقای راد در مورد ویتوس متفاوت شد اما نه من گفتم آقای راد اشتباه میکنه و نه آقای راد نظر من رواشتباه قلمداد کرد. نظرات همه ما میتونه کاملا مخالف هم باشه اما کسی حق داره بگه دیگری اشتباه میکنه که اولا بفهمه دقیقا اون آدم چی گفته و دوما بتونه نظر طرف مقابلش رو نقد کنه نه اینکه همینجوری مخالفت کنه.

من دنبال همگرایی نظرات نیستم و ذهنم درگیر این نیست که نظر من درسته و بقیه باید همینجوری فکر کنند نه، چیزی که برای من جذابه اینه که اگر انتقادی از من میشه اون انتقاد از طرف کسی باشه که هم فهمیده دقیقا من چی دارم میگم و هم بتونه با نقد روشن راهی رو برای تفاهم باز کنه.

چیزی که برام اصلا جذاب نیست اینه که من با اظهار نظرات موافقان و مخالفان ای روبرو بشم که هنوز درست نفهمیدند من چی گفتم.

من دیروز از نوشته آقای چینی فروشان خیلی خوشم اومد با اینکه نظر ایشان درست بود و من قبلا نظر دیگری داشتم اما وقتی دیدم مخاطبم فهمیده دارم چی میگم خیلی خوشم اومد.

امیدوارم همه ما قبل از نقد نظرات دیگران و موافقت و مخالفت با اونها اول درست بفهمیم طرف مقابل چی گفته و بعد نقدش کنیم.

من دوباره نوشته آرتور رو تکرار میکنم تا تاکید کنم یک سیستم ساده و مینی مال میتونه لطافت و ظرافت صدا رو حفظ کنه :

Only simplicity is able to capture the complexities of music, while complex circuits will inevitably sound simple, predictable and, ultimately, boring.

اما چیزی که باید بهش توجه کرد اینه که مفهوم خطی بودن در میکرو با مفهوم خطی بودن در ماکرو دو چیز متضاد و مخالف هم نیستند و اینطور نیست که اگر خطی بودن در ماکرو افزایش یابد حتما خطی بودن در میکرو کاهش می یابد. چیزی که مسلم هست اینه که ما همیشه محدودیت هایی داریم و در هر کلاس دقتی به هر حال مجبوریم یک انتخاب داشته باشیم و این انتخاب مشخص میکنه که کدوم بعد بیشتر مورد توجه ماست.

به شکل زیر نگاه کنید :

در شکل بالا یک سری منحنی هست که نشون میده هر طراحی با توجه به اندازه هزینه ای که میخواد بکنه یک محدودیت هایی داره. مثلا اگر بخواد کم هزینه کنه کامپوننتش روی منحنی Class D (منظور از Class A و … کلاس قیمت تمام شده کامپوننت است) می ایسته و با این بودجه محدود انتخابهاش مشخص میکنه که روی منحنی Class D کجا باید بایسته. مثلا اگر به سمت لامپ بره روی منحنی Class D در نقطه بالاتری قرار میگیره (جایی که Audio Note Zero قرار داره) و پاسخ میکرو بهتری در مقابل ماکرو داره و برعکس اگر به سمت ترانزیستور بره روی منحنی Class D پاسخ ماکرو بهتر و میکرو بدتری میگیره (مثل وضعیت Creek روی منحنی).

وقتی سیستمی خیلی عالی طراحی و ساخته بشه کلا سطح خطی بودن هم در بعد ماکرو و هم در بعد میکرو بیشتر میشه و کامپوننت روی منحنی از Class D به سمت Class A حرکت خواهد کرد. بر روی منحنی من تعدادی برند رو نام بردم تا یک ذهنیتی داشته باشید.

Audio note Ongaku بهترین Micro Linearity رو داره و Goldmund بهترین Macro Linearity رو و ویتوس هرچند در ماکرو کمی از FM عقب می ایسته اما در میکرو حرف های بیشتری برای گفتن داره و چون حس شنیداری ما به میکرو بهتر علاقه بیشتری داره انتخاب شنونده حرفه ای تر Vitus خواهد بود (البته نوع موسیقی هم تا حدی مهم هست اما در کل برای شنیدن موسیقی خوب باید به سمت میکرو بهتر رفت).

البته همانطور که در منحنی میبینید حتی ویتوس هم نمیتونه به اندازه Audio Note Ankoru و یا Ongaku در میکرو خطی باشه اما دلیل تاکید زیاد من روی Vitus اینه که با ۹۵% بلندگو های موجود در بازار که حساسیت زیر ۹۰ دارند و امپدانس پیچیده و پایینی دارند ویتوس بهتر جواب میده.

Audio Note عالیه اما باید براش بلندگوی مناسب پیدا کرد تا پاسخ ماکرو درستی داشته باشه. اگر Audio Note Ongaku رو به بلندگوهای معمول بد درایو تو بازار بزنیم وضعیت صدا اونقدر افت پیدا میکنه که در ماکرو به ۲۰ درصد ماکرو واقعی اش میرسه و حتی میکرو اش هم تا حدی تحت تاثیر قرار میگیره و این پاسخ مطلوب نیست. کاری که باید بکنیم اینه که یا از خود بلندگوی Audio Note استفاده کنیم و یا از هورن ها که حساسیت بالایی دارند.

چیزی که جالبه در منحنی ببینید اینه که حتی در قیمت های پایین میتونه یک Single Ended  لامپی کم توان پاسخ میکرو خیلی بهتری از یک Solidstate پرتوان ۱۰۰ هزار دلاری داشته باشه و من پیشنهاد میکنم برای خرید سیستم در قیمت پایین به سمت سیستم های مینی مال مثل Audio Note Zero Series با بلندگوی خودش بروید.

خلاصه اینکه Vitus با توجه به بلندگوهایی که در دسترس هست یک کامپوننت فوق العاده هست که تنها ایرادش قیمت بالاست.

من برمیگردم به تقسیم بندی بر اساس دو بعد Macro Linearity و Micro Linearity :

در Subjective Review من مفهومی رو بنام Integrity یا همان “تجزیه ناپذیر بودن” تعریف کردم که بنظرم خیلی مفهوم مهمی هست و شرط لازم رو برای صدای خوب تجزیه ناپذیر بودن صدا خوندم. از نگاه من تجزیه ناپذیری دقیقا رابطه مستقیمی با همون مفهوم Micro Linearity داره و اگر سیستم ای در میکرو پاسخ Smooth و خوبی داشته باشه صداش تجزیه ناپذیر تر رفتار میکنه و اگر این خطی بودن خیلی عالی باشه صدا حالتی Emotional و Communicative پیدا میکنه.

من قبلا Level های شنیداری رو تعریف کردم و الان میتونم بگم در Level های صفر و یک شنونده به Macro Linearity علاقه بیشتری نشون میده اما در Level2 به بعد Micro Linearity مهم تر میشه .

کامپوننتی که حداقل مقدار لازم در Micro Linearity رو داشته باشه مورد توجه شنونده Level2 قرار میگیره  و هر چقدر بخواهیم در Level3 صدای بهتری بشنویم باید در میکرو پاسخ خطی تری داشته باشیم.

طبیعی است که شنونده در Level0 صدای Goldmund رو به Vitus و یا Audio Note ترجیح بده اما به تدریج با افزایش آگاهی انتخاب ها متفاوت میشه و به سمت سیستم هایی میره که در میکرو خطی ترند. یعنی در انتها همه انتخابشون Single Ended Triode ای مانند Lamm یا Audio Note و یا Audio Pax خواهد بود.

برای همینه یکی مثل رومی دست از DSET اش برنمیداره و حرفه ای های این دنیا با هورن و SET کار میکنند.

چیزی که جالبه که در Level های بالاتر هم اندیشی و یکی شدن نظرات بیشتر میشه ، مثلا طراح Audio Note روی مفهوم Seamless Flow  و حالت Connected بودن تاکید میکنه، شاید منظور HP از مفهوم Continuousness همون چیزی باشه که مورد نظر ماست یعنی همون مفهوم Integrity خودم و کلا نه تنها در بعد Subjective ما به اشتراکات بیشتری میرسیم بلکه در بعد Objective هم اشتراکات زیادی داریم مثلا هیچ کسی در Level3 حرفی از یک Solidstate با توان بالا نمیزنه و مدارات بر اساس Class A با توان کم طراحی میشوند.

یک تحلیل جالب هم از مایک در مورد مقایسه Lamm ML3 با Audio Note Ongaku اینجاست که جالبه ، مایک هم در مورد وضعیت کنترل صدا در میکرو و ماکرو دو آمپلی فایر رو با هم مقایسه میکنه :

Well, in comparison with the Lamm ML3, the Audio Note Ongaku primarily controls the MACRO dynamics with an iron grip, and leaving the micro-dynamics to be slightly less controlled [in comparison with the Lamm] and the Lamm controls the MICRO dynamics like nobody’s business [as Neli would put it], and the macro-dynamics is less controlled [in comparison with the AN]. Get it? They are PRIMARILY focused on different parts of the dynamic spectrum – not that they don’t control all parts of the dynamic spectrum better than any other amps out there, because they do. It is just that their APPROACH to the reproduction of the sound is different from each other.

So with these ML3’s, you can hear WAY into the music, the details are very, very three dimensional, the micro-harmonics incredibly varied and complex, the micro-separation really excellent.

www.AudioFederation.com

البته یک وقت اشتباه نکنید و فکر نکنید اگر در Level های بالاتر استفاده از Single Ended Triodes بیشتر میشه باید نتیجه گرفت همه Single Ended های لامپی از ترانزیستوری ها صدای بهتری خواهند داشت، نه اصلا اینطور نیست و این مساله حالت دو طرفه نداره. خیلی از همین ترانزیستوری های Class A/B صدای بهتری از خیلی از لامپی های سینگل اندد کم توان دارند.

من خیلی از آمپلی فایرهای لامپی از جمله نوع سینگل اندد رو مانند Raysonic ، Unison Research و Air Tight شنیدم که اصلا قابل قیاس با یک Single Ended لامپی خوب نبودند و صداشون اصلا اون چیزی که باید یک سینگل اندد بده رو نمیداد.

بر عکس صدایی مثل ASR Emitter نظر شما رو کاملا در مورد این نوع قضاوت ها عوض میکنه و به شما خواهد گفت اگر در Level های بالاتر ما به سمت Single Ended Triode میرویم این به این معنی نیست که هر سینگل اندد لامپی ای صدای بهتری از یک ترانزیستوری داره.

ادامه دارد…