اخبار و رویدادها News

فرهیختگان فضای مجازی

یکشنبه 3 جولای 2016
/ / /
Comments Closed

در فضای مجازی مثل اینستاگرام یا انجمن ها دیدن کامنت های مردم همیشه باعث تعجب من بوده. اقای عارف هم بخاطر همین جو کمتر حاضر به نوشتن شدند و این مشکل ممکنه مشکل خیلی ها باشه.

من قبلا حساس تر و آسیب پذیرتر بودم اما الان با این نوع رفتار ها زیاد خودمو ناراحت نمیکنم اما این مشکل متاسفانه هست .

مطلبی رو آقای باستانی نوشتند که من اونو اینجا میارم :

قصد بنده از انتشار پست های فرهیختگان فیسبوکی یا فرهیختگان فضای مجازی مقدمه چینی برای طرح بحثی جدی تر بود. تصور می کنم میزان بازنشر آن دو پست، نشان دهنده به ستوه آمدن بسیاری از کاربران شبکه های اجتماعی از بیش‌فعالی اقلیتی “دائما قضاوت کننده” یا “بد دهن” و “نفرت پراکن” بر روی این شبکه هاست. بنده، احتمالا به خاطر ماهیت بسیار “خشک” اغلب پست هایم، تا به حال تجربیات شخصی زیادی از حضور این کاربران نداشته ام، اما اغلبمان افراد محترمی را میشناسیم که برای در امان ماندن از این جماعت بیش‌فعال، به طور کلی از خیر حضور در شبکه های اجتماعی گذشته اند. من حداقل سه خانم تاثیرگذار را می شناسم که برای در امان ماندن از کنایه های جنسیتی یا جنسی گروهی از بیش‌فعالان فضای مجازی، صفحات فیس بوک یا اینستاگرام خود را به طور کلی غیر فعال کرده اند و می بینم که افراد بسیار بیشتری -باز عمدتا از میان خانم ها- در مواجهه با این “قلدری مجازی”، در آستانه تصمیم‌گیری های مشابه هستند. بنده بدون آنکه جسارت تعیین تکلیف برای دیگران را داشته باشم، تصمیم گرفته ام که، در حد توان محدود خود، در مقابل چنین وضعیتی بی تفاوت نمانم.
عجیب آنکه گروهی از همین جماعت بیش‌فعال فضای مجازی، به نگارنده گلایه کرده اند که پست های فرهیختگان فضای مجازی آنها را به شدت دست انداخته یا آزادی بیانشان را تهدید کرده است! شاید ایراد از فهم من است که متوجه نمی شوم عزیزانی که با استفاده از حق “آزادی بیان” خود، روز و شب در حال صدور احکام قطعی و تند در مورد “هر” اظهار نظری بر روی شبکه های اجتماعی هستند، چگونه از یک شوخی مودبانه با رفتار خود تا این حد بر آشفته می شوند؟
تأمل برانگیزتر اینکه بسیاری از کاربران بیش‌فعال شبکه های اجتماعی، هنگامی که به خاطر قضاوت های گروهی، توهین یا نفرت پراکنی علیه افراد دارای نژاد، کشور، مذهب، عقیده… متفاوت مورد گلایه قرار می گیرند، با توجیهات محیرالعقول سیاسی، اجتماعی، مذهبی و فلسفی می کوشند توضیح دهند که بددهنی را در دفاع از “حقیقت” انجام می دهند. با توجیهاتی از این قیبل که مثلا “آیا باید به کسانی که علیه بشریت جنایت می کنند هم احترام گذاشت؟”، “این عکس را ببنید! یعنی به کسانی که از اینها دفاع می کنند هم نباید فحش داد؟”، “شما معتقدید حتی برای بی آبرو کردن خیانتکارها هم مستندات لازم است؟”، “یعنی به هیتلر هم نمی شود فحش ناموسی داد؟” و امثال اینها… اما امیدوارم که استفاده کنندگان از چنین استدلال هایی آزرده نشوند اگر یادآوری شود که بددهنی آدم ها، ارتباطی با “شدت حق طلبی” شان ندارد و ریشه در “تربیت فردی” آنها دارد.
به عنوان نمونه، بخش بزرگی از بددهنی‌ها، در میان هواداران تیم های فوتبال رد و بدل می شود و بنده بسیاری از این هواداران بددهن را می شناسم که در اختلاف نظرهای سیاسی و اجتماعی و نژادی و … دقیقا هم با همان رویه وارد می شوند. واقعا آیا مثلا مسابقه فوتبال بین دو تیم تهرانی هم، عرصه دفاع از حق در مقابل باطل است که کسانی بر سر آن انواع توهین های جنسی و نژادی و … را حواله همدیگر می کنند؟ یا اینکه واقعیت به سادگی از این قرار است که طیفی از آدم ها بددهن و عصبانی اند و در”هر” مورد که اظهار نظر کنند – از فوتبال گرفته تا سیاست –ویژگی های شخصیتی خود را بروز می دهند؟ بنده با سابقه محدودی که در فضای رسانه ای دارم به وضوح مشاهده کرده ام که دو انسان مودب در دو گروه سیاسی یا اجتماعی “دشمن”، به راحتی می توانند مکالمه محترمانه داشته باشند و دو برادر بی ادب ممکن است برسد یک بازی ساده فوتبال به همدیگر “فحش ناموسی” بدهند. شوخی بزرگی است اگر تصور کنیم این فحش دادن یا ندادن ها، ارتباط معنی داری با میزان حق طلبی یا ظلم ستیزی آدم ها دارند!
نهایتا، اگر چه میان کاربران رسانه های مجازی و حقیقی، تقسیم بندی های متنوعی قابل تعریف است، اما اغراق آمیز نیست اگر گفته شود که یک تقسیم بندی بسیار واضح در این عرصه، میان “با ادب ها و بی ادب ها” است. اکثر عرب ها، فارس ها، کردها، ترک ها، ایرانی ها، افغان ها، خارج نشین ها، داخل نشین ها، موافقان حکومت، مخالفان حکومت، راست ها، چپ ها، زن ها، مردها… ی مودب، امکان گفتگوی مجازی و حقیقی با یکدیگر را دارند. در مقابل، اکثر عرب ها، فارس ها، کردها، ترک ها، ایرانی ها، افغان ها، خارج نشین ها، داخل نشین ها، موافقان حکومت، مخالفان حکومت، راست ها، چپ ها، زن ها، مردها… ی بی ادب، محکومند که عمر خود را به رد و بدل کردن قضاوت های دستجمعی، نفرت پراکنی و توهین های جنسیتی، قومی، نژادی، مذهبی، عقیدتی و … بر روی شبکه های اجتماعی بگذرانند.
این دوستان، البته می توانند از حق “آزادی بیان” خود به هر نحو که مایلند استفاده کنند، اما انتظار نداشته باشند که در آینده، حتی برای آینه گرفتن در مقابل رفتار آنها – ولو به طنز- از محضرشان اجازه بگیریم.

Read More

یک سوال

یکشنبه 26 ژوئن 2016
/ / /

نمیدونم چرا ولی گاهی هر از چند گاهی دلم میخواد بنوسیم از خودم و مسائلی که تو ذهنم هست ، قبل ها زیاد مینوشتم از اتفاقات زندگیم، البته تو دفترهام نه اینجا و برای مدتی نوشتن برام عادت شده بود. روزهای ناهموار زیاد بود و همین نوشتن تا حدی بهم آرامش میداد.

چیزی که الان بهش نیاز دارم یه جهان بینی برای زندگی نیست و این مرحله رو گذروندم و مذهب با درکی که من ازش دارم در اعماق قلبم ریشه کرده و فکر اینکه همه این باورهای 1400 سال قبل من شباهتی با باورهای مردم امروز نداره اصلا برام مشکلی ایجاد نمیکنه.

من معتقدم ما تا زمانی پیگیر بحث با دیگران و محک زدن خودمون میشیم که اون اعتقاد در ذهن ما باشه و نه در قلب ما. اتفاقاتی تو زندگی هست که باورهای ادم رو از ذهنش به قلبش منتقل میکنه و وقتی این اتفاق افتاد دیگه نه با حرف و عقیده مخالف دچار تزلزل یا عصبانیت میشه و نه اصلا اهمیتی به موضوع میده . تو اینحالت برای همه اونایی که در جبهه مخالف بحث میکنند احترام قائلیم و حتی اصلا تلاشی هم نمیکنیم کسی رو به باور اعتقادات خودمون تشویق کنیم. وقتی باوری در قلب ما ایجاد بشه از اثبات و نفی اش آزاد میشیم اما وقتی در ذهن باوری داریم اون باور همیشه درمعرض نقد هست.

من معتقدم اساس جهان بینی انسان لزوما نمیتونه صرفا منطقی باشه ولی باورم اینه زبان مشترک همه انسانها فقط عقل میتونه باشه و نه باورهای حسی.

اما موضوع الانم اینه عمرم داره هدر میره بدون یادگیری، باید بتونم یه راهی پیدا کنم برای یادگیری بیشتر و این اتفاق نمیفته مگر اینکه انرژی من در روز بیشتر بشه تا بتونم روی کارهای دیگرم تمرکز کنم.

البته خودم تلاشم اینه تا حد ممکن فشار های کار رو از خودم دور کنم و سال 95 سالی با کمترین انرژی بازدارنده باشه.

بین ورزشها با تجربه من بهترین ورزش هم برای بدنم و هم آرامش ذهنم کوهنوردی بود ولی حدس میزنم از روشهای دیگری کنار کوهنوردی بشه انرژی ذهنی بیشتری بدست اورد و با تمرکز بیشتر بخشی از وقتم صرف یادگیری بشه.

در مورد یوگا میخوام کمی بخونم ببینم ایا میتونه کمک کنه یا نه.

شما پیشنهادی ندارید؟

Read More

Pursit Audio Neptune Speaker Cable vs Acoustic Revive Single Core Speaker Cable

یکشنبه 15 می 2016
/ / /

دیشب این دو کابل تست شدند کنار هم . کابل Acoustic Revive کامل Break-in شده بود و قیمتش حدود 2 هزار دلار (دقیق نمیدونم) هست و کابل 4 تیکه Purist Neptune حدود 3000 دلار . کابل Purist حتی 50 ساعتم کار نکرده و Break-in نشده.

اما تفاوت ها : ببینید تفاوت رو بهتره فعلا در مورد تاثیر کلی صدا بر شنونده صحبت کنم و نه آنالیز جز به جز صدا ، صدای Purist حتی در این حالت Break-in نشده بشکل محسوسی کمتر شنونده رو خسته میکرد و خیلی راحت میشد به صدا ولوم داد. دقت کنید داریم در مورد تفاوت این دو صحبت میکنیم و واقعا اینطور نیست که Acoustic Revive کارش خسته کردن شنونده هست ، اتفاقا Acoustic Revive بنا به نظر خود آرمن بهترین کابلی بود که داشته.

صدای Purist از نظر هارمونیکی هم جذاب تر بود طوری که با Acoustic Revive شما در مقایسه تا حدی حس Lean بودن داشتید.

کابل Acoustic Revive وقتی موسیقی شلوغ میشد کمی نسبت به وقتی که موسیقی خلوت بود اون Purity و خطی بودن رو از دست میداد اما Purist Audio تو هر دو حالت راحت تر بود و خیلی راحت هم میشد ولوم صدا رو برد بالا.

ببینید تست کابل خیلی وابسته هست به سیستم و match شدن کابل تو اون سیستم و بهتره شما کابلها رو برای تست تو سیستم خودتون حتما تست کنید.

من احساسم اینه Purist Audio نقطه قوت اش که متمایزش میکنه اون هارمونیک هاییست که به شنونده میده و خیلی خیلی صدا Cohesive هست طوری که تو هر جیغ صدا تو فرکانسهای بالا شما حس تغییر تونالیته ندارید و فرکانسهای بالا از مید جدا نمیشن و بصورت فوروارد شنیده نمیشن. این مزیت Purist که دلیلش خطی بودن هست خیلی تو حس شنیداری تاثیر مثبت داره. هم Lamm هم Tenor و هم خودم قبلا در مورد Linearity نوشتم با افزایش فرکانس و افزایش ولوم نباید ساختار هارمونیکی تغییر کنه و تو Purist شما وقتی ولوم میدید انگار یه آمپ 1000 وات که کلیپ نمیکنه داره بلندگو رو کنترل میکنه اما تو کابل های معمولی وقتی ولوم میدید اون فرکانسهای بالا طوری تغییر ماهیت میدن که حس میکنید یه آمپ 10 واتی داره کلیپ میکنه سیگنال رو .

من صبر میکنم کابل Break-in بشه و بعد در موردش بیشتر مینویسم. نتیجه من اینه این کابل برای شنیدن درازمدت و صدای باحال بینظیره. این کابل رو باید با Third هم تست کنم درسته Third خیلی از Neutral فاصله داشت و شفافیتش کمتر بود اما از نظر هارمونیکی جذاب بود. از نظر من Acoustice Revive نوع پرفورمنسش هم جهت با Purist نیست و تفاوتشون مثل تفاوت EAR DAC و dCS یه جورایی تفاوت دیدگاه تو طراحی این دو کابل هست. حتما بشنوید و نظرتون رو بیان کنید بنظرم تست خیلی جالبیه این تست.

Read More

رتبه Hifi.ir از دید Google

یکشنبه 10 آوریل 2016
/ / /

تو گوگل بزنید Hifi و ببینید نتیجه چی میشه. سایت من تو اولین صفحه هست (نهمین پیشنهاد) و من تا الان هیچ فعالیتی روی SEO این سایت نداشتم تا رتبه رو ببرم بالا و خود گوگل بر مبنای محتوای سایت و لینک هایی که رد و بدل شده این کار رو کرده.

خوشحالم این سایت رتبه خوبی تو گوگل داره.

https://www.google.com/search?q=Hifi&ie=utf-8&oe=utf-8

 

 

Read More

بعد 120 ساعت هدفون

یکشنبه 10 آوریل 2016
/ / /
Comments Closed

بعد 130 ساعت :

اول اینکه هدفون رو مستقیم زدم به آیفون و نتیجه خیلی داغون بود. معنی اش اینه برای هدفون فول رنج باید از آمپ مخصوص هدفونی استفاده کنید که از پایه برای تقویت هدفون فول رنج ساخته شده باشه. همین سری iFi هم جدا آمپ هدفون داره که من بخاطر اومدن EAR دیگه نگرفتمش .هدفون HD800 نیاز به درایو خوب داره تا ازش صدای خوبی بشنوید. وقتی آمپ خوب داریم و درست درایو میشه هم تایمینگ صدا درسته که شنونده خسته نمیشه و هم حس قدرت تو صدا داریم که لذتبخشه.

بعد 100 ساعت :

الان 100 ساعت رو رد کرده و داینامیک وضوح بیشتری پیدا کرده و بنظر میرسه این هدفون برای بالاترین ولومی که میتونه پخش کنه نیاز به یه آمپ جدا از DAC داره. البته این DAC توانش کافیه اگر صدای بلندتر خواستید باید یه Headphone Amplifier جدا بگیرید. در این مورد نظر قطعی ام رو بعد آب بندی کامل میدم.

وضوح استیج که خوب بود الان وضوح داینامیک هم بهتر شده و بنظر من بازم بهترم میشه. بسته به ولوم صدا و نوع رکورد تو فرکانسهای بالا صدا Bright هست و انرژی سرگردان داریم. دلیلش هم رکورد و هم بخاطر برق نویزی USB که ماجراست و هم حدس میزنم کمی باید بیشتر سیستم کار کنه تا کامل Break-in بشه.

اما تونالیته و هامونیک ، هنوز خیلی فرقی نکرده و بعید میدونم از این به بعد معجزه بشه اما بهتره صبر کنیم 300 ساعت رو رد کنیم بعد نظر بدیم اما کاراکتر صدا حسی نیست.

در مورد تجربه هدفون در مقایسه با سیستم خونگی باید بگم تجربه اش متفاوته و تا الان که خوب بوده. از نظر استیج که معلومه رکورد ها برای استریو خانگی درست شدند نه هدفون.

اینم از دانلود فایل Flac برای Break-in از AMR iFi آقای تورستن :

Burn-In Like a Pro

بعد 60 ساعت :

هدفون و امپ بعد 60 ساعت صداشون بازتر شده و داینامیک و وضوح بهتری داره. هنوز اما خیلی از اون حس موسیقی خیلی خبری نیست.

موضوع اینه وقتی از برق Usb کامپیوتر استفاده نمیکنیم و با باتری خود DAC با خروجی دیجیتال آیفون گوش میدیم خیلی فرق میکنه.

ظاهرا کیفیت باتری خیلی زیادتره در مقایسه با برق USB کامپیوتر.

Read More

روغن مناسب برای خودرو

چهارشنبه 24 فوریه 2016
/ / /

زمان تفکر ادم رو تغییر میده ، زندگی تو جامعه یه چیزی بهم یاد داد اونم اینکه تو بحث حرکت های اجتماعی مثل همین موضوع ا ن ت خ ا ب ا ت نمیشه با دیدگاهی شخصی و بر مبنای ایده ال گرایی های خودمون تصمیم بگیریم. مثلا من ممکنه دوست داشته باشم اقای X یا البته خانم Y با شاخص های ایده الی که سراغ دارم بره بشه نماینده اما خب وقتی اون ایده ال نیست چی؟؟؟؟

من فکر میکنم باید بجای ایده ال گرایی ببینیم اکثریت جامعه روی چه حرکت مثبتی توافق داره و اگر الان شرایط طوریه همگی روی لیستی توافق دارند بنظرم باید علی رغم میل باطنی به اون حرکت توجه کنیم.

همه اونهایی که به انسانیت و ایده ال های انسانی باور دارند مطمئنا تو ایران نه فقط در بحث بالا که تو ساده ترین انتخاب های دیگر مثل خرید روغن موتور به اون چیزی که دوست دارن نمیرسن.

من جمعه تو ماشینم روغن بهران میریزم و معتقدم روغن بهران با اینکه اصلا ایده ال نیست اما خیلی بهتر از روغن سوخته دوباره پلمپ شده است. ماشین راه نره اما عوضش موتور نسوزونه هم غنیمته. شما هم تو 8 سال گذشته دیدید موتور ماشین چطور یاتاقان زد …

راستی امروز بارون اومد ، شکوه طبیعت باعث میشه ادم اخمویی مثل من اخماش باز بشه . خیلی خوبه این هوا

Read More

Tannoy

سه‌شنبه 8 دسامبر 2015
/ / /
Comments Closed

من قرار شد اتفاق خوبی افتاد گزارش کنم و یه اتفاق خوب شنیدن صدای Tannoy قدیمی بود. این بلندگوی 2way که از نزدیک ببینیدش فکر میکنید یه صدای معمولی ممکنه بده و ترمینال کابلش هم تو مایه های سوکت های تو بازار لاله زار هست چنان صدایی داد که اون گریفون 2way کنارش تقریبا شرمنده شد.

صدا داینامیک بود و با تغییر ولوم هم داینامیکش عالی بود. میکرو داینامیک خوب صدا حس خوبی میده و صدا زنده تر پخش میشه. این حس در بلندگوهای امروزی کمتره. صدا خیلی coherent بود و حس نمیکردید توییتر جدا از مید هست. تونالیته خیلی عالی نبود از نظر وضوح اما مجموعا بلندگوی خیلی جذابتری بود.

اون شب حس کردم اگر ست آمپ و سورس Emotional هست باید بلندگو هم از همین جنس باشه و با آمپ Audio Note این بلندگو خوب صدایی میداد.

Read More