Lavry Engineering & Rega & MSB

Lavry Engineering & Rega & MSB

پنج‌شنبه 15 سپتامبر 2011
/ / /
Comments Closed

این لینک ها رو ببینید:

بنظر من هم برندهایی که برای استودیو ها تجهیزات میسازند DAC هایی با قیمت معقول تر عرضه میکنند مثل Lavry Engineering و Apogee .

آقای فاطمی به نکته جالبی اشاره کردند که پرسیدند چرا dCS ای که زمانی تو ساخت تجهیزات استودیو فعالیت داشت دیگه بخش استودیوی اش کمرنگ تر شده و از رنج قیمتی 2000 دلار استودیویی رفته روی 70000 دلار خانگی.

منم معتقدم استودیویی ها تو رنج های صدای متوسط قیمت خیلی معقول تری دارند هرچند استودیویی سازان احتمالا کمتر به شاخص میوزیکالیتی توجه دارند و بیشتر کامپوننت های real میسازند.

برندهای MSB و Rega تو ساخت سورس های ارزان بنظر قیمت های معقول تری ارائه میدهند.

اما خبر های دیگر :

آقای David Berning یک آمپلی فایر سازه که از مداری متفاوت برای تقویت استفاده میکنه :

What David Berning has done is to design a way that the output tubes meet the varying impedance demands of the speaker by allowing two-way communication between the two. A small transformer (hand-wound by David and not an audio transformer) in Berning amplifiers operates at a single (radio) frequency of 500kHz and acts, out of the signal path, as a carrier for the communication between the speaker and the output tubes. In this way it emulates an ideal output transformer but without the limitations. His patented impedance matching design is a complex subject to comprehend in anything other than layman’s terms unless you are a student of advanced electronics. ** It is perhaps easier to understand in principle rather than in detail.

اینم خودش ایده ای داره …

بلندگوی بلژیکی Venture که در بین بلندگوهای neutral دنیا با YG Acoustics رقابت میکنه :

یک تحلیل هم بالاخره بعد از مدتها از مارک لوینسون سری جدید تو کلاس D چاپ شد :

لینک تحلیلش اینجاست :

کمی هم هری در مورد مگی توضیح داده :

جاناتان والین به best بازیهاش همچنان ادامه میده  :

این یکی که جاناتان رو خیلی تحت تاثیر قرار داده یک ترانزیستوری 350 واته که تو ژاپن ساخته میشه.

رابرت هارلی هم از مارک لوینسون 500 واتی 53 گفته :

رابرت ببینید چی گفته تا مارک لوینسون خوب فروش بره :

If you think of a continuum of sonic signatures, with a single-ended triode amplifier anchoring one end, the Nº53 would surely represent the opposite end-point of the spectrum. This character is a distinct departure from the Mark Levinson “house sound” that for decades favored ease and relaxation over a “ruthlessly revealing” presentation (which led some wags to call the brand “Dark Levinson”). This vividness will likely polarize listeners either for or against the Nº53. Indeed, I found myself polarized by the Nº53’s unique musical interpretation, depending on the music.

The Nº53’s overall spatial presentation was more immediate than that of the BAlabo BP-1 Mk.II, tending to project images slightly in front of the loudspeaker plane. The Nº53 was also somewhat drier sounding, with less resolution of the lush reverberation surrounding the piano on Nojima Plays Liszt. Similarly, orchestral performances sounded as though the hall were slightly smaller through the Nº53 than through the BP-1 Mk.II. The Nº53’s greater immediacy and slight reduction of depth and width fostered the impression of sitting in the first few rows, in contrast with the Balabo’s mid-hall perspective.

آرت هم چیزایی نوشته :

Comments are closed.